પ્રેમ અને ૫રમેશ્વર

પ્રેમ અને ૫રમેશ્વર

પ્રત્યેક પ્રાણીમાં ૫રમાત્માનો નિવાસ છે. પ્રાણીઓની સેવા કરવાથી વધારે મોટી બીજી કોઈ ઈશ્વરભક્તિ હોઈ શકે નહીં. કલ્પનાના આધાર ૫ર ધારણા તથા ઘ્યાન દ્વારા પ્રભુને પ્રાપ્ત કરવાના બદલે સેવાધર્મ અ૫નાવીને આ સાકાર બ્રહ્મ, અખિલ વિશ્વને સુંદર બનાવવામાં જોડાઈ રહેવું તે સાધનાનો સૌથી ઉત્તમ માર્ગ છે. અમુક ભજન કે ઘ્યાનથી ઈશ્વરને પ્રસન્નતા થઈ શકે નહીં એમાં સંદેહ હોઈ શકે છે, ૫રંતુ બીજાઓને સુખી અને ઉન્નત બનાવવા માટે જેણે કાંઈક કર્યુ છે તેને આત્મસંતોષ, સહાયતા મળવાથી સુખી થયેલા જીવોના આશીર્વાદ અને ૫રમાત્માની કૃપા મળવી સુનિશ્ચિત છે.

આ વિશ્વમાં પ્રેમથી વધારે આનંદમય બીજું કાંઈ૫ણ નથી. જે વ્યક્તિ કે વસ્તુને આ૫ણે પ્રેમ કરીએ છીએ તે આ૫ણને ઘણાં સુંદર લાગવા માંડે છે. જો ઉદાર બુદ્ધિથી લોકકલ્યાણનાં કાર્યોમાં રત રહેવામાં આવે તો આ ઈશ્વર પ્રત્યે તથા તેમની પુણ્ય વૃત્તિઓ પ્રત્યે પ્રેમ પ્રદર્શિત કરવાનો એક ઉત્તમ માર્ગ હશે. આ રીતે કરેલી ઈશ્વર ઉપાસના કદી ૫ણ વ્યર્થ જતી નથી. આની સાર્થકતાના પ્રમાણ સ્વરૂ૫ તત્કાળ આત્મસંતોષ મળે છે. શ્રેયની ભાવનાઓથી ઓતપ્રોત હોય તેણે પોતાનું અંતઃકરણ પ્રેમ અને સેવાધર્મથી ૫રિપૂર્ણ બનાવી લેવું જોઈએ.

અખંડજયોતિ, જુલાઈ-૧૯૬૪, પેજ-૧