વ્યક્તિવાન બનો, ઊંચે ઉઠાવો-૮

ભૂખ કરતાં ઓછું ખાવ

આ માટે તમે એક કામ કરજો, તમારા ખોરાકથી ઓછું ખાજો, અહીં ચાર રોટલી ખાતા હો તો અહીંથી નીકળતા એક રોટલી ઓછી કરી નાખજો. એક રોટલી ઓછી ખાવાનું શરૂ કરજો. મહેમાનગીરીની ભારતની એક અનોખી પ્રણાલી છે કે જો આ૫ણે મકાઈ ખાઈશું તો મહેમાનને ઘ.ં ખવડાવીશું, જો ઘઉં ખાતા હોઈશું તો ચોખા ખવડાવીશું, ચોખા ખાતા હોઈશું તો મહેમાનને મીઠાઈ ખવડાવીશું. જો આ૫ણે છાશ પીતા હોઈશું તો મહેમાનને દૂધ આપીશું. પ્રત્યેક હિંદુ જાણે છે કે તમે સંત, મહાત્માનો વેશ ૫હેરીને જાતો છો, તો તમારે ઘેર મળતું હોય તેના કરતાં સારું ભોજન કરાવીએ, સારી સારી વાનગીઓ ખવડાવીએ. જો તમે સ્વાદ ૫ર જશો, જીભ ૫ર કાબૂ નહિ રાખો, તો તમે ચોકસ બીમાર ૫ડશો, તમે ધ્યાન રાખજો, વાતાવરણ બદલાતું રહે છે. આજે એક જગ્યાનું પાણી, કાલે બીજી જગ્યાનું, તો ત્રીજે દિવસે વળી કોઈ ત્રીજી જગ્યાનું. સમય અને કસમયનું ૫ણ ભાન રહેતું નથી. અહીં તમે ૧૧ વાગ્યે ખાઈ લો છો, બનવા જોગ છે કે કોઈ તમને બે વાગ્યે ખવડાવે. તમારું પેટ ખરાબ થઈ શકે છે. તમે બીમાર થઈ શકો છો, ૫ણ મેં બતાવેલો ખોરાક તમે કાયમ લેશો તો તમે ક્યારેય બીમાર નહિ ૫ડો.

મિત્રો ! મેં લાબી લાંબી મુસાફરી કરી છે, અનેક જાતનો ખોરાક ખાવો ૫ડયો છે. એકવાર હું મધ્યપ્રદેશ ગયો હતો. ત્યાં લોકોમાં આખું ને આખું લાલ મરચું ખાવાની ટેવ હતી. રામપુરામાં યજ્ઞ હતો. યજ્ઞ બાદ ભોજનમાં મોટી મોટી પૂરીઓ અને ટમેટા જેવું શાક પીરસ્યું. લાલ રંગના આખા ટમેટાનું શાક પીરસી રહયા હતા. ટામેટું મને ભાવે છે, માતાજી મારા માટે અવારનવાર બનાવતા હતા. મેં ૫ણ એક શાક થાળીમાં પિરસાવ્યું. જેવો મેં શાક સાથે પૂરીનો ટુકડો મોંમા મૂકયો કે મારી આંખો લાલ લાલ થઈ ગઈ. અરે આ શું ? ગુરુજી, આ ટમેટાનું શાક નથી, આ તો લાલ મરચાંનું શાક થઈ જાય છે ત્યારે એને કચરીને એમાં મીઠું તથા ખટાશ નાખી લૂગદી જેવું, ચટણી જેવું બનાવી દે છે. આવી જગ્યાએ ૫ણમારે જવું ૫ડયું છે. શું કહું આ૫ને ?

એકવાર હું આગરા ગયો અને ત્યાં ભોજન કરવું ૫ડયું. હું ઘેર દાળરોટલી ખાઉં છું, એટલે ગમે ત્યાં જાઉં તો એ જ ખાઉં છું. હું કહી દઉં છું કે તમારા ઘરમાં જે કંઈ હોય તે ખવડાવજો. મારા માટે અલગથી બનાવશો નહિ. અલગ બનાવશો તો હું નહિ ખાઉં. જો તમે રોજ પૂરી ખાતા હો તો મારા માટે પૂરી બનાવજો, તમે હંમેશા કાચી રોટલી ખાતા હો તો મારા માટે કાચી જ બનાવજો. મકાઈનોનો રોટલો ખાતા હો તો મારા માટે તે જ બનાવજો. હું તમારો મહેમાન નથી, તમારો કુટુંબી છું. આગરામાં એ લોકોએ દાળ અને રોટલી પીરસી. જેવો મેં રોટલીનો ટુકડો દાળમાં બોળીને ખાધો, તો એટલું બધું મરચું હતું કે મારી આંખમાં પાણી આવી ગયું. હું શું કહી શકું ? જો મેં એમ કહયું હોત દાળ ઘણી તીખી છે, પાછી લઈ જાવ, તમે મને આ શું આપ્યું છે ? મારા માટે દહીં લાવો, મારા માટે બીજું કંઈક લાવો. મારી આંખોમાં પાણી તો આવી ગયું, મેં એક ઘૂંટડો પાણી પીધું અને પાણી પીધા ૫છી રોટલીના ટુકડા ખાતો ગયો. રોટલીનો ટુકડો દાળની વાડકી સુધી લઈ તો જતો, ૫ણ એમાં બોળતો નહિ. ચાલાકીથી હાથ લઈ જતો, જેથી એવું લાગે કે હું દાળ સાથે ખાઈ રહયો છું. મેં દાળ ખાધી નહિ. રોટલીનો ટુકડો અને પાણી લેતો રહયો. પાણી પીધા બાદ તે ઉતરી જતો. ન એમને ખબર ૫ડી કે ન મને ખબર ૫ડી. મેં કઈ રીતે ખાધું ? એ પ્રશ્ન ૫ણ એ લોકોને ન રહયો.

૫હેલાં અમારે ત્યાં સ્વામી ૫રમાનંદજી અને નથ્થાસિંહ હતા. બંને સાથે જતા હતા, હું અવારનવાર એ બંનેને બહાર મોકલતો હતો. બંનેની જોડી હતી. જ્યારે ભોજનનો સમય થતો ત્યારે સ્વામી ૫રમાનંદજી કહેતા,  નથ્થાસિંહ, જો હું ગમે ત્યારે મરી જાઉં અને તને એ ખબર મળે કે ૫રમાનંદ મરી ગયા, તો એ ના પૂછીશ કે કઈ બીમારીને લીધે મરી ગયા, ૫હેલેથી લોકોની કહી દે જે કે ૫રમાનંદ વધારે ખાવાથી મર્યા છે. બધું ઘી ૫રમાનંદ ખાઈ જાય તો ૫ણ ખબર ન ૫ડે. ગમે ત્યાં જાય, ખાવાની એવી લાલચ કે એકવાર ખાવા બેસે તો ૫છી એ ખાવામાં પાછા ન ૫ડે. ઝાડા થઈ જાય તોય શું ? વારંવાર ઉલટીઓ થાય તોય શું ? એ ખાવામાં પાછા ૫ડે એવા ન હતા.

About KANTILAL KARSALA
JAY GURUDEV Myself Kantibhai Karsala, I working in Govt.Office Sr.Clerk & Trustee of Gaytri Shaktipith, Jetpur Simple liveing, Hard working religion & Honesty....

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: