એક આદર્શનું નામ છે ભગવાન, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

એક આદર્શનું નામ છે ભગવાન

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

મિત્રો ! આજનું વાતાવરણ બહુ ગંદું છે. આ વાતાવરણમાં શું થશે ? આ વાતાવરણમાં આપણે ભગવાન તરફ કેવી રીતે ચાલીશું ? ભગવાનનો અર્થ નૈતિકતા અને આદર્શ છે. ના સાહેબ ! ભગવાન તો કોઈ વ્યક્તિ વિશેષ છે. ના બેટા ! ભગવાન કોઈ વ્યક્તિ નથી. ના, ના સાહેબ ! અમે ભગવાનનો ચહેરો જોયો છે, તે વાંસળી વગાડે છે, ગાયો ચરાવે છે અને તીર છોડે છે, ના બેટા ! તે તીર નથી છોડતા. ભગવાન એક સિદ્ધાંતનું નામ છે, એક સંવેદનાનું નામ છે, એક આદર્શનું નામ છે.

આપણે એમનો ચહેરો દોરી લીધો છે. આ બધા જ ચહેરાઓ આપણે દોરેલા છે, એ સાચું છે કે ભગવાને માણસને બનાવ્યો છે, પરંતુ તેના કરતાંય વધારે સાચું એ છે કે માણસે ભગવાનને બનાવ્યો છે. શું માણસ ભગવાનને બનાવી શકે છે? હા, માણસ ભગવાનને બનાવી શકે છે. કેવી રીતે બનાવી શકે છે ? આપણે આપણા છાપખાનામાં છાપીછાપીને ઘણાબધા ભગવાન બનાવી દઈએ છીએ. આપ જય બોલાવતા જાવ. ત્યાં દે-ધનાધન હથોડા ચાલી રહ્યા છે પથ્થરો પર. શું બનાવી રહ્યા છો ? ગુરુજી, ભગવાનનું નાક જરા લાંબું થઈ ગયું છે. તેને જરા કાપીકૂપીને સરખું કરી રહ્યો છું. તો તું ભગવાનનું નાક કાપીશ ? હા ગુરુજી ! આ તો નાક કાપવાથી જ કાબૂમાં આવશે.

વાતાવરણ ઈચ્છે છે ચિકિત્સા, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

વાતાવરણ ઈચ્છે છે ચિકિત્સા

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

કેવળ મિત્રો અને સંબંધીઓ જ ઢસડતા નથી, પરંતુ હવા પણ આપણને એ બાજુ લઈ જાય છે. આપણે બજારમાંથી જઈએ છીએ તો જગેજગા, કણેકણ આપણને એમ કહે છે કે આપે અનૈતિક બનવું જોઈએ. મોટી હવેલીને પૂછ્યું, કેમ બહેન ! આપ આટલાં મોટાં ઊભાં છો, તો આપની અંદર રહેનાર વ્યક્તિ ખૂબ મજા કરતી હશે ને ? અરે સાહેબ, પંડિતજી ! મોજ ઉડાવે છે. તેમની તિજોરીમાં રૂપિયા ભર્યા છે. તે હવેલીને ફરી અમે પૂછ્યું, તો પછી તમે અમને પણ મળી શકો છો મળી તો શકું છું, પણ આમાં રહેનાર લોકોએ જે રીત અજમાવી છે, તે જ રીત આપે પણ અજમાવવી પડશે. હું તમારી હવેલી પણ બની શકું. કઈ રીત અજમાવી ? તેણે બધી જ વાત કહી કે આ લોકોએ બદમાશીથી અને બેઈમાનીથી રૂપિયા ભેગા કર્યાં છે. અમે દરેક જગ્યાએ ગયા. આને પૂછ્યું, તેને પૂછ્યું, સાહેબને પૂછ્યું, કારકુનને પૂછ્યું, ઈન્કમટેક્ષવાળાને પણ પૂછ્યું કે ભાઈ સાહેબ !

આપનો શું મત છે? સૌએ કહ્યું, ગુરુજી ! જો આપ પ્રામાણિકતાથી ધન ભેગું કરવા માગતા હો, તો પેટ ભરવાલાયક રોટલી આપને મળી શકે છે. વધારે ગુજારો નથી થઈ શકતો. બધી બાજુએ આવું જ ગંદું વાતાવરણ છે. બેટા, આ વાતાવરણમાં શું થશે ?

આજની દુનિયાની રીત, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

આજની દુનિયાની રીત

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

મિત્રો ! માથી માંડીને બીજા અનેક સુધ્ધાં નૈતિક સિદ્ધાંતોના મામલામાં કોઈ સમર્થન નથી આપતું. લગ્ન કર્યે છ વર્ષ થઈ ગયાં, હજી બાળક નથી થયું. મા,શું કરીએ ? બેટા, તું મારું કહ્યું માન તો બીજાં લગ્ન કરી લે, પરંતુ આનું કરવું? શેનું? આ જેને પરણીને લાવ્યો હતો તેનું. અરે, તેને કાઢી મૂક, ઝેર પાઈ દે,ફાંસીએ લટકાવી દે. આ કોણ કહે છે? આ આપની મા કહે છે. અરે, પત્ની એમ કહે છે કે આપ લાંચ લો અને મને સોનાની વીંટી બનાવરાવી આપો. આપનો સાળો કહે છે, પડોશી કહે છે, હર કોઈ વ્યક્તિ કહે છે.

આપણા મિત્ર પણ આવી જ સલાહ આપે છે. જેમાં આપણે રહીએ છીએ, એ આખા સમાજમાં એક પણ વ્યક્તિ એવી નથી દેખાતી, જે નૈતિક બાબતોમાં, આધ્યાત્મિક બાબતમાં આપણને સલાહ આપતી હોય, પ્રોત્સાહન આપતી હોય. જ્યાં નજર નાંખીએ ત્યાં નૈતિક દિશામાં આપણને કોઈ પ્રોત્સાહિત કરતું નથી. સો એ સો માણસો એટલે કે પ્રત્યેક માણસ આપણા પગ પકડીને પાછળ ઢસડે છે.

સાધના અને સ્વાધ્યાય પણ, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

સાધના અને સ્વાધ્યાય પણ

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

મિત્રો ! બીજું એક ચરણ પણ છે અને તે એ કે ઉપાસના સિવાય જીવનની પ્રક્રિયામાં બીજી એક ચીજનો અમે સમાવેશ કરી લીધો છે. તેનું નામ છે સાધના અને સ્વાધ્યાય. સ્વાધ્યાયનો શું મતલબ ? સ્વાધ્યાયનો મતલબ છે સામાન્ય રીતે ધાર્મિક પુસ્તકો વાંચવાં, પણ વાસ્તવિક મતલબ એ નથી. સ્વાધ્યાયનો મતલબ સત્સંગ સાથે લઈ શકાય. માણસ પર સંગતિની બહુ અસર પડે છે. સંગતિ વાતાવરણની પણ છે. આપણે જ્યાં ક્યાંય જઈએ છીએ, તે બધી જગ્યાએથી આપણને જે શિખામણ મળે છે, જે સલાહ-પરામર્શ મળે છે, જે પ્રભાવ મળે છે, જે વાતાવરણ મળે છે તે આપણને પોતાના તરફ ઘસડતું જાય છે.

આપણે એકલા એક બાજુ અને બીજી બાજુ આખી દુનિયા. આપણે ક્યાં સુધી ઊભા રહી શકીએ? પત્નીથી સાળા સુધી અને જમાઈથી દીકરા સુધી બધા જ માણસો આ વાતમાં એક મત છે કે આપણે સંપત્તિ કમાવી જોઈએ, પછી તે પ્રામાણિકતાથી હોય કે અપ્રામાણિકતાથી. પત્નીને પૂછીએ છીએ કે તું બતાવ, તારો શું મત છે, અપ્રામાણિકતાથી પૈસા કમાઈએ ? આ બાબતમાં પત્ની એવી જ સલાહ આપશે કે કાંઈ વાંધો નથી, આખી દુનિયા કમાય છે. બાળકોને કામમાં આવશે, મકાન બનાવીશું.

ઈષ્ટની સાથે એકાકાર, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ઈષ્ટની સાથે એકાકાર

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

મિત્રો ! ઉપાસનાની સાથેસાથે આ પ્રકારની મનઃસ્થિતિ બનાવવાની હું કોશિશ કરું છું. જપ તો કરતો રહું છું જીભથી, હાથથી અક્ષતમાળા પણ ઘુમાવતો રહું છું, પરંતુ કોશિશ એ કરું છું કે મારો અંતરાત્મા, અંતઃકરણ, ચિંતન, વિશ્વાસ અને આસ્થાઓ, જીવનનું સ્વરૂપ મારા ઈષ્ટ દેવતાના જેવા જ એ જ ઢાંચામાં ઢળાતા જાય. ગાયત્રી માતાના ઢાંચામાં ઢળવાની કોશિશ કરું છું. તેમની પાસે રહેનાર, ઉપાસના કરનાર રાજહંસનો નમૂનો બનવાની કોશિશ કરું છું, જેથી જેવી રીતે રાજહંસનાં સફેદ કપડાં હોય છે તે એવાં ને એવાં જ સફેદ બની રહી શકે.નીર-ક્ષીર કરવાની વિવેકબુદ્ધિ જેમની તેમ બની રહી શકે. દૂધ અને પાણીનો ફરક કરવાની, ઉચિત – અનુચિતનો ફરક કરવાની બુદ્ધિ જેમની તેમ બની રહી શકે. ઉપાસનામાં ગાયત્રી માતાની નજીક બેસવાની, ગાયત્રી માતાનો હંસ બનવાની કોશિશ કરું છું, હંમેશાં આ જ ચિંતન કરતો રહું છું. બેટા, જો આ જ ચિંતન આપનું પણ શરૂ થઈ જાય, આ જ હિંમત અને હોશ આપની ભીતર પણ ઉત્પન્ન થઈ જાય, તો હું આપને કહું છું કે આપ પણ ઉપાસનાનો લાભ ઉઠાવી શકશો.

ઉપાસનાનું ફળ મળશે. ઉપાસનામાં આપને રસ પડશે. ઉપાસના આપને ટોનિક જેવી લાગશે. જ્યારે હું ઉપાસનામાંથી ઊઠું છું તો એવું લાગે છે કે કાંઈક પીને આવ્યો છું, કંઈક લઈને આવ્યો છું, કંઈક મારી ઉપર લદાઈ ગયું છે, કંઈક પામીને આવ્યો છું. આપ જ્યારે ઉપાસનામાંથી ઊઠો છો તો થાકેલા ઊઠો છો, બગાસાં ખાતાખાતા ઊઠો છો, હારેલા ઊઠો છો. આપ તો એવી ફરિયાદ કરો છો કે અમને ઊંઘ આવી જાય છે, ઝોકાં આવી જાય છે. અમારું મન નથી લાગતું. બેટા, અમને એવી કોઈ ફરિયાદ નથી થતી. અમે તો આનંદ અને મસ્તીથી ભરાઈ જઈએ છીએ. જો આપ પણ આપની મનઃસ્થિતિ એવી બનાવવાની કોશિશ કરો, તો આપની સાધનાનું પહેલું ચરણ પૂરું થઈ શકે છે.

કર્મકાંડનો મર્મ સમજો, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

કર્મકાંડનો મર્મ સમજો

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

સાથીઓ ! ભક્તનું જીવન જીવવા માટે ભજન કરવાની સાથેસાથે પોતાના જીવનની પ્રક્રિયામાં ભક્તિનો સમાવેશ કરવા માટે અમે દાર્શનિક દૃષ્ટિએ, ભાવનાત્મક દૃષ્ટિએ અને અંતઃકરણની દૃષ્ટિએ કોશિશ કરી છે. આપે તો તેનું છોતરું હાથમાં પકડી રાખ્યું છે. શેનું છોતરું પકડી રાખ્યું છે? નારિયેળનું છોતરું આપે હાથમાં પકડી રાખ્યું છે અને ગર આપે ફેંકી દીધો છે. છોતરાનો શું મતબલ? છોતરાથી અમારો મતલબ કર્મકાંડો સાથે છે. કર્મકાંડ છોતરું છે ? હા બેટા, છોતરું રક્ષણ માટે બન્યું છે, જેથી તેની અંદરનો ગર ગોળો ખરાબ ન થઈ જાય, એટલે છોતરાની પણ જરૂર છે. પરંતુ આપે કેવળ છોતરું પકડી રાખ્યું છે, કર્મકાંડ પકડી રાખ્યાં છે અને ઉપાસના માટે જે ભાવનાની જરૂર છે કે ભગવાન અને ભક્તની ભાવના એક હોવી જોઈએ તેને આપ ભૂલતા જઈ રહ્યા છો.

સવારે હું આપને ધ્યાન કરાવું છું અને એમ કહું છું કે સમર્પણ,વિસર્જન, વિલય, સમન્વય, સમાધાન અને શરણાગતિ. તેનો અર્થ એ છે કે આપની ઉપાસનાનું એ સ્તર હોવું જોઈએ અને ઉપાસનાની અનુભૂતિ એ હોવી જોઈએ કે ભક્ત અને ભગવાન એક, સવિતા અને સાધક એક. એમાં શું થાય છે ? બંને એક થઈ જાય છે. બંને એક થઈ જવાનો શું મતલબ ? બંને એક થઈ જવાનો એ મતલબ છે કે નાળું નદી થઈ જાય છે. નદી નાળું નથી થઈ શકતી, નાળું નદી થઈ જાય છે. ચંદન ઝાડી નથી બનતું, ઝાડી ચંદન બની જાય છે. આપણે ઝાડી છીએ અને ભગવાને આપણી જેવા બની જવું જોઈએ. ના બેટા, એમ નથી થઈ શકતું. આપણે ભગવાન જેવા બનવું પડે છે. આ જ મનઃસ્થિતિ છે. આ જ ભક્તિનું સ્વરૂપ છે. ઉપાસનાનો આ જ સિદ્ધાંત છે, આ જ કસોટી છે અને આ જ તથ્ય અને સ્વરૂપ છે.

ભગવાન પ્રતિધ્વનિ, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ભગવાન પ્રતિધ્વનિ

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

મિત્રો ! ભગવાનને મેં પ્રતિધ્વનિ કહ્યા છે. શું અર્થ છે પ્રતિધ્વનિનો ? એ અર્થ છે કે ગુંબજની નીચે ઊભા રહીને જ્યારે આપણે બૂમ પાડીએ છીએ, તો એમનો એમ અવાજ પાછો આવે છે. જે આપણે બોલીએ છીએ તે ગુંબજમાં ટકરાઈને પાછું આવે છે. જેમ કે આપણે કહીએ છીએ કે કોણ બોલી રહ્યું છે ? તો ગુંબજ પણ કહે છે કે કોણ બોલી રહ્યું છે ? આપણે કહીએ કે જે કાંઈ હોય તે અમારા હવાલે કરી દો. ગુંબજ પણ કહે છે. જે કાંઈ હોય તે અમારા હવાલે કરી દો. અમને વરદાન, આશીર્વાદ આપો, ગુંબજ કહે છે – અમને વરદાન, આશીર્વાદ આપો. આપણે કહીએ અમારી મનોકામના પૂરી કરો, ગુંબજ કહે છે અમારી મનોકામના પૂરી કરો. આ કોણ બોલી રહ્યું છે? બેટા, એ ભગવાન બોલી રહ્યા છે.

જે શબ્દોમાં, જે નિયત સાથે આ ગુંબજમાં આપણે બોલીએ છીએ તો તે જ રૂપમાં તે પાછું ફરીને આપણી પાસે આવી જાય છે. જ્યારે આપણે બોલીએ છીએ કે અમને આપનું કાંઈ નથી જોઈતું. તો ભગવાન કહે છે કે મારે પણ આપનું કાંઈ નથી જોઈતું. જ્યારે આપણે ગુંબજરૂપી ભગવાનને એમ કહીએ છીએ કે જે કાંઈ પણ અમારી પાસે છે, તે અમે આપના હવાલે કરીએ છીએ, તો ભગવાન પણ કહે છે કે જે કાંઈ પણ મારી પાસે છે, તે અમે આપના હવાલે કરીએ છીએ. કહેવાય છે કે ભક્તોની પરંપરા અનાદિકાળથી આ જ રહી છે અને આ જ રહેશે.

ભગવાન પ્રતિચ્છાયા, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ભગવાન પ્રતિચ્છાયા

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

ભગવાન કેવા હશે ? કેવા હોવા જોઈએ ? તેના માટે મેં બે શબ્દોનો પ્રયોગ કર્યો છે અને એ શબ્દ મને ખૂબ પ્રિય છે. ક્યા છે એ શબ્દ ? એક છે ‘પ્રતિચ્છાયા’ અને એક છે ‘પ્રતિધ્વનિ.’ પ્રતિચ્છાયા શુંછે? બેટા, પ્રતિચ્છાયાથી મારો મતલબ છે કે એક મોટા અરીસાની સામે આપ ઊભા રહી જાવ તથા આપના હાથ-પગ હલાવવાનું શરૂ કરો. પછી જુઓ કે અરીસામાં જે માણસ ઊભો છે, તે બરાબર આપની જેમ ચાલે છે અને આપ જેવું કરો છો તેવું જ કરે છે. અરીસા સામે આપ જ્યારે ગુસ્સો કરો છો કે મારી નાંખીશ. તો અરીસાવાળો કહેછે કે મારી નાંખીશ. જ્યારે આપ અરીસાવાળાને કહો છો કે નમસ્તે ભાઈ, તો અરીસાવાળો પણ કહે છે, નમસ્તે ભાઈ. અમે અનેતમે તો મિત્ર છીએ. અરીસાવાળો કહે છે, હા સાહેબ !

બરાબર મિત્ર છીએ. અને જ્યારે આપણે એમ કહીએ છીએ કે તારું ખિસ્સું કાપી નાંખીશ, તારી હજામત કરી નાંખીશ તો અરીસાવાળો કહે છે કે તારું ખિસ્સું કાપી નાંખીશ, તારી હજામત કરી નાંખીશ. કોની વાત કરી રહ્યા છો ? અરીસાવાળી પ્રતિચ્છાયાની. ના બેટા, આ ભગવાનની વાત છે. આપનો ઈમાન, આપની નિયત જે કાંઈ પણ છે તે રબરના બોલની જેમ ભગવાન પાસે ટપ્પી પાડેછે અને જ્યાંનાં ત્યાં પાછાં આપની પાસે આવી જાય છે. આપની નિયત જ્યાંની ત્યાં ભગવાન પાસે પાછી આવી જાય છે, એટલે મેં ભગવાનને પ્રતિચ્છાયા કહ્યા છે.

ભગવાનના હાથમાં પોતાને વેચી દો, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ભગવાનના હાથમાં પોતાને વેચી દો

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

ના સાહેબ ! ભગવાન ફોગટમાં મળે છે. બેટા, ભગવાન ફોગટમાં નથી મળતા. ના સાહેબ ! તે તો અક્ષત, અગરબત્તીની કિંમતે મળે છે. ચંદનની માળાની કિંમતે મળે છે. જપ અનુષ્ઠાનની કિંમતે મળે છે. ના બેટા, ભગવાન એટલા સસ્તા નથી. ભગવાનની કિંમત આપણે ચૂકવી શકીએ છીએ ? હા, આપ ભગવાનની કિંમત ચૂકવી શકો છો. આપની પાસે એટલું ધન છે કે આપ ઈચ્છો તો ભગવાનને આરામથી ખરીદી શકો છો. બતાવો, એ કઈ કિંમત છે ? જેનાથી આપણે ભગવાન જેવી મહાશક્તિ અને મહાન સત્તાને ખરીદી શકીએ.

બેટા, એ એક જ કિંમત છે, જેમાં ભગવાન જેવી મહાશક્તિ અને મહાન સત્તાને ખરીદી શકાય છે. તે છે – પોતાને ભગવાનના હાથમાં વેચી દેવા. જો આપણી જાતને વેચી દઈશું, તો ભગવાનને ખરીદી શકીશું. પોતાની જાતને કેવી રીતે વેચી શકાય ? એવી રીતે વેચી શકાય કે આપ આપની ઈચ્છાઓ ભગવાનના હવાલે કરી દો અને કહો કે હવે અમારી ઈચ્છાઓ ખતમ થઈ ગઈ. હવે આપની ઈચ્છા – અનિચ્છાનું શાસન અનુશાસન અમારા ઉપર કાયમ હોય છે. આપના સંકેત અમારા ઉપર કાયમ હોય છે. આપ અમને ચલાવો અને અમે આપની મરજી પર ચાલીશું.

સ્વયં ભગવાન અમારા ગુરુ, પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

સ્વયં ભગવાન અમારા ગુરુ

પરિષ્કૃત અધ્યાત્મ આપણા જીવનમાં ઊતરે

ગાયત્રી મંત્ર અમારી સાથેસાથે – ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વ તત્સવિતુર્વરેણ્ય ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્

ભગવાન કેવા હોય છે ? બેટા, ભગવાનને અમે જોયા નથી અને ક્યારેક મન કાચું થઈ જાય છે કે ભગવાન ન હોય તો ? જ્યારે ભગવાનને જોયા નથી, તો અમે તેમની સાથે વાત કેવી રીતે કરી શકીએ ? એટલે અમે અમારી શ્રદ્ધાનું એક કેન્દ્ર બનાવી રાખ્યું છે અને એ છે અમારા ‘બોસ’, અમારા ‘માસ્ટર’ જ્યારે પથ્થરના ભગવાન બનાવી શકાય છે, લાકડાંના ભગવાન બની શકે છે, ગોબરના ગણેશ બની શકે છે, તો જીવંત હાડમાંસના ભગવાન કેમ ન બની શકે ? અમારા ગુરુ અમારા ભગવાન છે. અમારી શ્રદ્ધા તેમના માટે સમર્પિત છે. અમે એ પ્રતીક્ષા કરતા રહીએ છીએ અને એક વાત કહીએ છીએ કે આપ હુકમ આપો. અમે એકવાર પણ એમ નથી કહ્યું કે આપ અમને બોલાવો, અમને દર્શન દ્યો. આજ સુધી, પંચાવન વર્ષથી અમે એમની સાથે જોડાયેલા છીએ, પણ ક્યારેય અમારા મનમાં એ સંકલ્પ નથી ઊઠ્યો કે હે ભગવાન ! આપ આ કરી દો, દર્શન દો, સ્વર્ગમાં લઈ જાવ કે ખાડામાં નાંખો કે હિમાલય પર બોલાવી લો. બેટા, અમારી કોઈ ઈચ્છા નથી. આપ ગુરુને પ્રાર્થના કરો. બેટા ! ગુરુને શું પ્રાર્થના કરવી જોઈએ ? ગુરુએ તો હુકમ આપવાનો છે કે અમારે આ કરવાનું છે. બસ, અમારા માટે એ જ સર્વસ્વ છે.

મિત્રો ! કોઈ અમને એમ પૂછે કે આ મનઃસ્થિતિ લઈને આપે શું મેળવ્યું ? આપ ખોટમાં ગયા હશો. ના બેટા, અમે ખોટમાં નથી ગયા. ઊલટું નફામાં આવી ગયા. કારણ કે અમને ઘણા સમયથી ખબર છે કે ભગવાનના કાયદા-કાનૂન ક્યા છે? ભગવાન પોતાને વેચી રહ્યા છે અને કહે છે કે જેની ઈચ્છા હોય તે અમને ખરીદીને લઈ જઈ શકે છે અને પોતાની મરજી મુજબ અમને ચલાવી શકે છે. રાજા હરિશ્ચંદ્રએ ચાર રસ્તા પર ઊભા રહીને કહ્યું હતું કે જે ઈચ્છે તે અમને ખરીદીને લઈ જઈ શકે છે. અમે એમનું કામ કરીશું. અમે તેમના હાથે વેચાવા તૈયાર છીએ. અમે એક વફાદાર નોકરની જેમ રહીશું, જે ઈચ્છે તે અમને ખરીદી લે. રાજા હરિશ્ચંદ્રને એક હિરજન ખરીદીને લઈ ગયો હતો અને તેઓ તેમને વેચાઈ ગયા હતા. હરિજને જે કાંઈ કહ્યું, તે બધું તેમણે માન્યું હતું. ભગવાન બરાબર રાજા હરિશ્ચંદ્રની જેમ વેચાવા તૈયાર છે અને આપમાંથી દરેક વ્યક્તિનો હુકમ માનવા તૈયાર છે. દરેક વ્યક્તિનું કહેવું માનવા તૈયાર છે. ભગવાન અને એમની શરતની કિંમત શું છે? ભગવાનને કિંમત ચૂકવીને મેળવી શકાતા નથી અને કોઈએ આજ સુધી મેળવ્યા નથી. ભગવાનને જેમણે મેળવ્યા છે, તેમણે કિંમત ચૂકવીને ખરીદ્યા છે.

%d bloggers like this: