૧. હિમાલયમાં પ્રવેશ – મૃત્યુ જેવી ભયાનક સાંકડી કેડી

૧. હિમાલયમાં પ્રવેશ – મૃત્યુ જેવી ભયાનક સાંકડી કેડી.

આજે ઘણા લાંબા અંતર સુધી મુશ્કેલ રસ્તા પર ચાલવું પડ્યું. નીચે ગંગા વહી રહી હતી અને ઉપર પહાડ હતો. પહાડની નીચેના ભાગમાં થઈને ચાલવાની એક સાંકડી પગદંડી હતી. એની પહોળાઈ ભાગ્યે જ ત્રણેક ફૂટ હશે. તેના પર થઈને ચાલવાનું હતું. જો એક પગલું પણ આડુંઅવળું પડે તો નીચે ગર્જના કરતી ગંગાના ઊંડાણમાં જળસમાધિ લેતાં સહેજેય વાર ન લાગે. સહેજ દૂર રહી ચાલીએ તો બીજી બાજુ સેંકડો ફૂટ ઊંચો પર્વત સીધો જ ઊભો હતો, જે પોતાની જગ્યાએથી એક ઈંચ પણ ખસવા તૈયાર ન હતો. સાંકડી પગદંડી પર સાચવીને એક એક ડગલું માંડવું પડતું હતું કારણ કે જીવનમૃત્યુ વચ્ચે એક-દોઢ ફૂટનું જ છેટું હતું.

મોતની બીક કેવી હોય છે તેનો અનુભવ જીવનમાં પહેલી જ વાર થયો. એક પૌરાણિક કથા સાંભળી હતી કે રાજા જનકે શુકદેવજીને પોતે કર્મયોગી છે તે સ્થિતિ સમજાવવા માટે તેલનો છલોછલ ભરેલો વાડકો આપી નગરની ચારે બાજુ પ્રદક્ષિણા કરી આવવા કહ્યું. સાથે જ સૂચના આપી કે જો તેલનું એક પણ ટીપું ઢોળાશે તો તમારું મસ્તક ઉડાવી દેવામાં આવશે. શુકદેવજી મૃત્યુના ડરથી ટીપું તેલ ન ઢોળાય તેનું ધ્યાન રાખી ચાલવા લાગ્યા. આખી પ્રદક્ષિણા પૂરી થતાં સુધી એમણે બીજો કોઈ ખ્યાલ રાખ્યો જ નહિ. તેલ સિવાય કંઈ જોયું જ નહિ. રાજા જનકે કહ્યું, “જેવી રીતે મૃત્યુના ભયથી આપે તેલના ટીપાને ઢોળાવા ન દીધું અને સમગ્ર ધ્યાન તેલના વાડકા પર જ કેન્દ્રિત કર્યું એ જ રીતે મૃત્યુભયને હું સદાય ધ્યાનમાં રાખું છું, જેથી કર્તવ્ય – કર્મમાં આળસ ન થાય અને મગજ પણ ફાલતુ વિચારો કરતું અટકે.’’ આ તથ્યનો સ્પષ્ટ અને વ્યક્તિગત અનુભવ આ સાંકડો રસ્તો પાર કરતાં થયો. અમારી સાથે કેટલાય વટેમાર્ગુ હતા. આમ તો રસ્તામાં બધા ટોળટપ્પાં કરતા, ઠઠ્ઠા મશ્કરી કરતાં ચાલતા હતા, પણ જેવી પેલી સાંકડી કેડી આવી કે બધા ચૂપ થઈ ગયા. વાતચીતના બધા વિષય બંધ થઈ ગયા. ન કોઈને ઘર યાદ આવ્યું કે ન બીજું કશું. મગજ બિલકુલ એકાગ્ર હતું અને પ્રશ્ન ફક્ત એક જ હતો કે આગલું ડગલું ઠીક તો ભરાશે ને ? એક હાથથી પર્વતની ધારને પકડીને ચાલતા હતા. આમ તો એને પકડવાનો કોઈ આધાર ન હતો, તો પણ શરીર કદાચ નીચેની બાજુએ ઝૂકે તો પહાડનો ટેકો કંઈક મદદરૂપ થાય એ આશાએ પહાડની ધાર પકડીને ચાલતા હતા. આ રીતે દોઢ-બે માઇલની આ યાત્રા ઘણી મુશ્કેલીથી પૂરી થઈ. હૃદય હર પળે ધડકતું જ રહ્યું. જીવ બચાવવા કેટલી સાવધાનીની જરૂર છે એ પાઠ પ્રત્યક્ષ રીતે આજે શીખ્યો.

આ વિકટ યાત્રા તો પૂરી થઈ, પણ આવી ઘટના અંગે વિચાર આવે છે કે જ્યારે આપણે મૃત્યુ નજીક છે એવું જોઈએ છીએ ત્યારે ફાલતુ વાતો, મૃગતૃષ્ણાઓ બધું જ ભૂલી જઈએ છીએ. જીવનલક્ષ્યની મારી યાત્રા પણ આ યાત્રા જેવી જ રહી છે. પ્રત્યેક ડગલું જોઈ વિચારીને જ મૂકવું પડે છે. જો એકાદ ડગલું પણ આડુંઅવળું મુકાઈ જાય તો માનવજીવનના મહાન લક્ષ્યથી પતિત થઈને આપણે અધઃપતનની ખાઈમાં પડીએ છીએ. જીવન આપણને વહાલું છે, તો તે વહાલને યથાર્થ ક૨વાનો એક જ માર્ગ છે કે આપણે આવી સાંકડી પગદંડીઓ પર પરીક્ષાના સમયે પ્રત્યેક ડગલું જોઈ વિચારીને ભરીએ, આપણી જાતને ઉગારીને જીવનની પેલે પાર જ્યાંથી શાંતિપૂર્ણ યાત્રા શરૂ થાય છે ત્યાં લઈ જઈએ.

માનવજીવન એટલું જ જવાબદારીભર્યું છે, જેટલું આ ગંગા- તટની સાંકડી પગદંડી પર ચાલનારાનું જીવન. એને હેમખેમ પાર કરીને જ સંતોષનો શ્વાસ લઈ શકીએ અને આશા રાખી શકીએ કે હવે તીર્થદર્શન કરી શકીશું. કર્તવ્યપાલનની પગદંડી આવી જ સાંકડી છે. એમાં લાપરવાહી રાખવાથી જીવનલક્ષ્ય કઈ રીતે પ્રાપ્ત કરી શકીએ ? ધર્મને પહાડની દીવાલ સમજી એને પકડી પકડીને ચાલતાં ચાલતાં આપણે ભયની ઘડીઓમાં ગબડી પડવાથી બચી શકીએ છીએ. સામાન્ય સંજોગોમાં આવી દીવાલનો ટેકો જ આપણા માટે પૂરતો છે. ધર્મની આસ્થા પણ લક્ષ્યપ્રાપ્તિ માટે મુખ્ય ગણાય છે.

આજનું પુસ્તક : કામ ઉલ્લાસ એક સર્જનાત્મક ઉપયોગ

પુસ્તકનું નામ : કામ ઉલ્લાસ એક સર્જનાત્મક ઉપયોગ

લેખક : પંડિત શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય

વૈજ્ઞાનિક શબ્દોમાં પ્રકૃતિને રયિ અને પુરુષને પ્રાણ કહેવાય છે. આને શક્તિ અને શિવ કહે છે. વેદોમાં એને સોમ અને અગ્નિ કહે છે. અધિક સમજવું હોય તો ઋણ(નેગેટિવ) અને ઘન (પોઝિટિવ) વિદ્યુત ધારાઓ કહી શકાય છે. વિદ્યુત વિજ્ઞાનના જ્ઞાતા જાણે છે કે પ્રવાહ (કરંટ)ના અંતરાલમાં ઋણ – ઘન બન્ને ધારાઓનું મિલન-વિસર્જન થતા રહે છે. આ મિલન – વિસર્જનની ક્રિયા ન હોય તો વિજળી નો ઉદ્દભવ સંભવી જ ન શકે.
સૃષ્ટિની શરૂઆત પ્રકૃતિ અને પુરુષ બન્નેના મિલનથી થઈ છે.આધ્યાત્મિક કામ વિજ્ઞાન નર-નારીની નિર્મળ સમીપતાનું સમર્થન કરે છે. દામ્પત્યજીવનમાં તેને ઈન્દ્રિય તૃપ્તિ અને કામક્રિડા દ્વારા ઉત્પન્ન થતા હર્ષોલ્લાસની પરિધિ સુધી જ સિમિત રાખી શકાય છે એને અતિરિક્ત એ સૌમ્ય સામિપ્ય અપ્રતિબંધિત રહેવું જોઇએ.
મનુષ્ય જીવનમાં ઈન્દ્રિય સંયમ, વિચાર સંયમ, અને સમય સંયમની ઉપયોગિતાનું મહત્વ જરૂરી છે. દરેક પ્રકારની સંયમશક્તિના ઉપાર્જન માટે વ્યક્તિગત દષ્ટિકોણનું પરિસ્કૃતિ હોવું શ્રેયસ્કર અને અનિવાર્ય છે. સંયમશક્તિનો સર્જનાત્મક ઉપયોગ વ્યક્તિ, સમાજ, રાષ્ટ્ર તેમજ વિશ્વ માટે લાભદાયક છે. શારીરિક દુષ્કર્મોની જેમ માનસિક દુષ્કર્મો નો પણ સ્વાસ્થ્ય પર પ્રભાવ પડે છે. અશ્લીલ ચિંતનનો કુપ્રભાવ એકલા એ જ વ્યક્તિ પર નહીં પરંતુ બીમારીની જેમ સમાજમાં પણ ફેલાતો રહે છે.

સદ્ વાક્યો :
⭐ અધ્યાત્મ તત્વજ્ઞાનની માન્યતાઓ નર-નારીની વચ્ચે ઊભી કરવામાં આવેલ અનિચ્છનીય દિવાલો તેમજ મનુષ્યને અલગ પાડીને જે એકબીજાના સહકાર-સહયોગમાં અસ્વાભાવિક અને અપ્રાકૃતિક પ્રતિબંધ છે તેને દૂર કરી રહી છે.
⭐ ઈશ્વરના અનુદાન રૂપી નારીરત્નને નિર્દયતાપૂર્વક પ્રતિબંધિત કરવામાં આવશે તો તેની પ્રતિક્રિયા પણ અવળી અને અનુપયોગી જ હશે.

જરૂરી સૂચનો :
🕉️ શક્તિઓનો અનાવશ્યક અપવ્યય થાય નહીં તેનું ધ્યાન રાખવું જરૂરી
🕉️ સમય રૂપી સંપત્તિને જે કામમાં લગાવીએ તે કામમાં પ્રગતિ થવા લાગે છે.
🕉️ સુવિધા અને સ્વાસ્થ્યના નિયમોને ધ્યાનમાં રાખીને પોતાની એક દિનચર્યા બનાવીને દૃઢતાપૂર્વક પાલન કરવું જરૂરી.
🕉️ ઉત્તમ સ્વાસ્થ્ય માટે માનસિક વ્યાભિચારની ભયંકર સંક્રામક બીમારીથી સ્વયંની રક્ષા અતિઆવશ્યક
🕉️ સૂર્યોદય પહેલાંનો બે કલાકનો સમય-‘અમૃત સમય’

લેખક વિશે
_પંડિત શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય * (1911-1990), ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સેનાની, સમાજ સુધારક, મહાન ગાયત્રી સાધક અને વૈજ્ઞાનિક આધ્યાત્મિકતાના પ્રણેતા, તેમણે 3200 થી વધુ પુસ્તકો લખ્યા.

2 મિનિટથી ઓછા સમયમાં કોઈ પુસ્તકનો પરિચય મેળવવા માંગો છો?

ઑડિયો – વીડિયો :

ઇ-બુક વાંચવા માટે આ લિંકને ક્લિક કરો.

_ તમને પુસ્તક કેવી લાગી, અમને તમારા વિચારો જણાવો. જ્યારે તમને ગમે, ત્યારે આ પુસ્તક તમારા મનપસંદ, મિત્રો અને ભાઈઓ સાથે શેર કરો.

-આવતીકાલે અમે ફરી એક નવી પુસ્તક લઈને તમારી સામે આવીશું. અમે તમારા મૂલ્યવાન પ્રતિસાદની રાહ જોતા રહીશુ।

  • 😊 તમારું વાંચન આનંદદાયક બને. આ શુભેચ્છાઓ સાથે 🙏

શુભેચ્છાઓ,
સાહિત્યની ટીમ

%d bloggers like this: