૪. હિમાલયમાં પ્રવેશ – ઠંડા પર્વતનાં ગરમ ઝરણાં

હિમાલયમાં પ્રવેશ – ઠંડા પર્વતનાં ગરમ ઝરણાં

કેટલાય દિવસથી શરીરને થીજવી દેનારા બરફવાળા ઠંડા પાણીથી સ્નાન કરવું પડતું હતું. ખૂબ હિંમત કરીને એકાદ બે ડૂબકી મારી લેતા. શ૨ી૨ને ઘસી ઘસીને નહાવાનું શરીર માટે આવશ્યક હતું, પણ તે ઠંડીને લીધે શક્ય બનતું ન હતું. આગળ જઈ જગનાની ચટ્ટી પર પહોંચ્યા તો પહાડ પર આવેલા ગરમ પાણીના ત્રણ કુંડની ભાળ મળી. આ તકનો લાભ લઈ સારી રીતે નહાવાની ઇચ્છા તીવ્ર બની. ગંગાનો પુલ પાર કરી ઊંચાણવાળી ટેકરી સુધી કેટલીય જગ્યાએ વિસામો લેતા લેતા, હાંફતાં હાંફતાં ગરમ કુંડ સુધી પહોંચ્યા. ત્રણ કુંડ હતા. એકનું પાણી એટલું બધું ગરમ હતું કે નહાવાની વાત તો બાજુએ રહી, પરંતુ તેમાં હાથ પણ નાંખી શકાય તેમ ન હતું. કોઈકે એવી માહિતી આપી કે જો દાળચોખાની પોટલી બાંધી આ કુંડમાં નાખીએ તો થોડી જ વારમાં ખીચડી તૈયા૨ થઈ જાય. જો કે આ પ્રયોગ અમે ન કરી શક્યા. બીજા કુંડનું પાણી સાધારણ ગરમ હતું. જેમાં અમે ખૂબ નહાયા. કેટલાંય અઠવાડિયાંની ચોળી ચોળીને નહાવાની ઇચ્છા પૂર્ણ થઈ. કપડાં પણ ગરમ પાણીથી ધોયાં. સારાં ધોવાયાં.

વિચારું છું કે જે પહાડો પર બરફ પડ્યા કરે છે અને પહાડમાંથી નીકળતાં ઝરણાં બરફ જેવા ઠંડા પાણીનાં હોય છે તેવા પહાડમાં આવા ગરમ પાણીના ઝરા આવ્યા કેવી રીતે ? એવો ખ્યાલ આવ્યો કે પર્વતની અંદર ગંધકનું કોઈ પડ હશે, જે પોતાની નજીકથી નીકળતા ઝરણાને અતિશય ગરમ કરી દેતું હશે. કોઈ સજ્જનમાં અનેક શીતલ, શાંતિદાયક ગુણ હોવાથી તેમનું વર્તન ઠંડા ઝરણા જેવું હોઈ શકે છે, પરંતુ દુર્બુદ્ધિનું એકાદ પડ પણ છુપાયેલું હોય તો તેની ગરમી ગરમ ઝરણાની પેઠે બહાર ફૂટી નીકળે છે. તે છુપાયેલી રહેતી નથી.

જે પર્વત પોતાની ઠંડકને અખંડ રાખવા માગે તેણે આવાં ગંધકનાં ઝેરીલાં પડ ફેંકી દેવાં, ત્યજી દેવાં જોઈએ. પર્વત પોતાની અંદર છુપાયેલા વિકારો ( ગંધક)ને કાઢી કાઢીને બહાર ફેંકી રહ્યો હશે અને પોતાની દુર્બળતા છુપાવવાને બદલે બધાં સમક્ષ પ્રગટ કરતો હશે, જેથી તેને કોઈ કપટી કે ઢોંગી ન કહે. કદાચ ગરમ કુંડોનું આ એક કારણ હશે. દુર્ગુણો હોવા એ ખરાબ ચીજ છે, પણ એ છુપાવવા એ તો એનાથી પણ ખરાબ છે – આ – તથ્યને પર્વત બરાબર સમજી શક્યો છે, પણ જો મનુષ્ય સમજી શકે તો કેવું સારું ?

સમજવા જેવું એ છે કે ઠંડા પાણીના સ્નાનથી કંટાળેલી અમારા જેવી વ્યક્તિઓ માટે ગરમ પાણીના સ્નાનની સુવિધા અને જરૂરિયાતને ધ્યાનમાં રાખીને પર્વત પોતાની અંદર ખૂબ ઊંડાણમાં બચેલી થોડીક ગરમીને પણ બહાર કાઢી રહ્યો હતો. બહારથી તો પર્વત ઠંડો પડતો ગયો છે, પણ અંદર થોડીક ગરમી બચી ગઈ હશે. પર્વત વિચારતો હશે કે જ્યારે હું આખો જ ઠંડો પડી રહ્યો છું તો આ થોડીક ગરમી બચાવીને શું કરીશ ? શા માટે જરૂરવાળાને ગરમી ન આપી દઉં ? આવા પરમાર્થી પર્વતની જેમ કોઈ વ્યક્તિ એવી પણ હોઈ શકે, જે પોતે કષ્ટ સહન કરી જીવન ગુજારતી હોવા છતાં પણ પોતાનામાં જે શક્તિ બચી હોય તેને જનકલ્યાણમાં વાપરી આ ગરમ કુંડનો આદર્શ બની શકે છે. આ ઠંડા પ્રદેશના ગરમ કુંડને ભૂલી શકાય તેમ નથી. મારા જેવા હજારો યાત્રીઓ તેનાં ગુણગાન ગાતા હશે. એનો ત્યાગ પણ કેટલો અસાધારણ છે ! ખુદ ઠંડા રહી બીજા માટે ગરમી આપવી તે પોતે ભૂખ્યા રહીને બીજાને ભોજન આપવા સમાન છે. વિચારું છું કે બુદ્ધિહીન જડ પર્વત જો આટલું કરી શકે છે, તો પોતાને બુદ્ધિશાળી સમજનારા માનવીએ માત્ર સ્વાર્થી ન રહેવું જોઈએ.

૨. હિમાલયમાં પ્રવેશ – ચાંદીના પર્વત.

૨. હિમાલયમાં પ્રવેશ – ચાંદીના પર્વત. આજે સૂકી ટેકરી ૫૨ ધર્મશાળાના ઉપલા માળની ઓરડીમાં ઊતર્યાં હતા. સામે જ બરફથી છવાયેલી પર્વતની ટોચ દેખાતી હતી. બરફ ઓગળીને ધીરે ધીરે પાણી બની રહ્યું હતું અને ઝરણાના રૂપમાં નીચેની બાજુએ વહી રહ્યું હતું. કેટલોક બરફ પૂરો ઓગળ્યા પહેલાં જ પાણી સાથે ભળી જઈ વહેતો હતો, એટલે દૂરથી જાણે ફીણવાળું દૂધ ઉપરથી આવી રહ્યું હોય એવું લાગતું હતું. દેશ્ય ઘણું જ સુંદર હતું, જેને જોઈને આંખોને ઠંડક થતી હતી.
જે ઓરડીમાં મારો ઉતારો હતો ત્યાંથી ત્રીજી ઓરડીમાં બીજા યાત્રાળુઓ ઊતર્યા હતા. એમાં એક છોકરો અને એક છોકરી એમ બે બાળકો પણ હતાં. બંનેની ઉંમર ૧૧-૧૨ વર્ષની હશે. એમનાં માબાપ યાત્રામાં હતાં. આ બાળકોને મજૂરની પીઠ પર ‘કન્ડી’ નામની આ વિસ્તારની પ્રખ્યાત સવારીમાં બેસાડી લાવ્યાં હતાં. બાળકો હસમુખાં અને વાતોડિયાં હતાં. બંનેમાં ચર્ચા થઈ રહી હતી કે સફેદ ચમકતો પર્વત શેનો બનેલો છે ? એમણે ક્યાંક સાંભળ્યું હશે કે પર્વતમાં ધાતુઓની ખાણો હોય છે. બાળકો નિષ્કર્ષ પર આવ્યાં કે પહાડ ચાંદીનો છે. છોકરીને એમાં શંકા થઈ, પણ વિચારી ના શકી કે આ પહાડ ચાંદીનો નથી તો શેનો છે ? પણ એણે એમ વિચાર્યું કે જો પહાડ ચાંદીનો હોય તો કોઈ ને કોઈ વ્યક્તિ એને તોડી તોડીને લઈ જવાનો પ્રયત્ન જરૂર કરે. તે છોકરા સાથે સંમત ન થઈ અને બંને ઝઘડી પડ્યાં. મને આ વિનોદ મનોરંજક લાગ્યો. બાળકો પણ વહાલાં લાગ્યાં. બંનેને બોલાવ્યાં અને સમજાવ્યું કે આ પહાડ પથ્થરનો છે, પરંતુ ઘણી ઊંચાઈ પર હોવાથી તેના પર બરફ જામી ગયો છે. ગરમી પડવાથી આ બરફ ઓગળી જાય છે અને ઠંડી પડતાં પાછો જામી જાય છે. આ બરફ ચળકે છે એટલે આખો પર્વત ચાંદી જેવો દેખાય છે. બાળકોના મનનું સમાધાન થયું, પણ આ સંબંધી ઢગલાબંધ પ્રશ્નો પૂછતાં ગયાં અને એમનાં જ્ઞાનબુદ્ધિના વિકાસ માટે પર્વતની જાણકારી સંબંધિત ઘણી વાતો હું એમને બતાવતો રહ્યો.

વિચારું છું કે બાળપણમાં મનુષ્યની બુદ્ધિ કેટલી અવિકસિત હોય છે કે બરફ જેવી મામૂલી ચીજને ચાંદી જેવી મૂલ્યવાન સમજે છે. મોટી ઉંમરની વ્યક્તિઓ આવું નથી વિચારતી. તે વસ્તુસ્થિતિને ઊંડાણથી વિચારી શકે છે, સમજી શકે છે. જો બાળપણમાં જ આવી સૂઝબૂજ આવી જાય તો વાસ્તવિકતા સમજવામાં બાળકોને કેટલું સરળ પડે !

પણ મારું વિચારવુંય ખોટું જ છે કારણ કે મોટો થઈને ય માનવી સમજદાર ક્યાં બને છે ? જેમ આ બાળકો બરફને ચાંદી સમજતાં હતાં તેવી રીતે ચાંદી કે તાંબાના ટુકડાને, ઇન્દ્રિયોનાં છિદ્રો પર ઉપડી આવતી ચળને, અભિમાનને, તુચ્છ શરીરને મોટી ઉંમરની વ્યક્તિઓ પણ ન જાણે કેટલું બધું મહત્ત્વ આપી દે છે અને એનાથી એટલી બધી આકર્ષિત થાય છે કે તે જીવનલક્ષ્યને ભૂલીને અંધકારમય બનતા જતા ભવિષ્યની પણ પરવા નથી કરતી. બાળકો રમકડાં સાથે રમવામાં કે કાગળની હોડી વહાવવામાં જેટલાં તલ્લીન હોય છે તેનાથી વધુ આપણું મન ક્ષણિક અને સારહીન સાંસારિક આકર્ષણોમાં તલ્લીન થઈ જાય છે. વાંચવું, લખવું, ખાવું, પીવું છોડીને બાળક પતંગ ચગાવવામાં મશગૂલ બને છે ત્યારે આપણે તેને ધમકાવીએ છીએ, પણ આપણને મોટી ઉંમરનાંને કોણ ધમકાવે ? બરફ ચાંદી નથી એ વાત માનવામાં બાળકોના મનનું તો સમાધાન થયું હતું, પણ તૃષ્ણા અને વાસના જીવનલક્ષ્ય નથી એવી આપણી શંકાનું નિવારણ કોણ કરે ?

સૂનકારના સાથીઓ એક સમર્થ સિદ્ધપુરુષના સાંનિધ્ય – શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય

સૂનકારના સાથીઓ એક સમર્થ સિદ્ધપુરુષના સાંનિધ્ય
– શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય
મારા જીવનને આરંભથી અંત સુધી એક સમર્થ સિદ્ધપુરુષના સાંનિધ્યમાં ક્રિયાશીલ રહેવાનો અવસર મળ્યો તેને એક સૌભાગ્ય કે સંજોગ માનું છું. તે મહાન પથદર્શક મને જે જે આદેશ આપ્યા તેમાં મારા જીવનની સફળતા અને લોકમંગલનો ઉચ્ચ હેતુ જ કારણભૂત રહ્યાં છે.

પંદર વર્ષની કુમળી વયે જ તેમની કૃપા વરસવી શરૂ થઈ. સાથોસાથ એક મહાન ગુરુના ગૌરવને છાજે એવા શિષ્ય બનવા મેં પણ એવા જ પ્રયત્નો આદર્યા. એક રીતે એ મહાન સત્તાને મારું જીવન સમર્પી દીધું, આત્મસમર્પણ કરી દીધું. કઠપૂતળીની જેમ જ મારી શારીરિક અને ભાવનાત્મક કાર્યક્ષમતા તેમનાં ચરણોમાં અર્પણ કરી દીધી. જે જે હુકમો મળ્યા તેમને પૂરી શ્રદ્ધાથી શિરોધાર્ય માની તે મુજબ જ કામ કરતો રહ્યો. આ ક્રમ અત્યાર સુધી ચાલુ જ રહ્યો છે. મારાં આ બધાં કાર્યો માટે એક કઠપૂતળીની ઊછળકૂદનું વિશેષણ જ યોગ્ય ગણાય.

પંદર વર્ષ પૂરાં કરી સોળમા વર્ષમાં પ્રવેશતી વખતે જ દિવ્ય સાક્ષાત્કાર થયો. આ પ્રસંગને હું તે દિવ્ય શક્તિમાં સમાઈ ગયો અથવા હું તેનામાં ભળી ગયો એમ મૂલવી શકાય. શરૂઆતમાં ચોવીસ વર્ષ સુધી જવની રોટલી અને છાશના ખોરાક પર અખંડ દીપક સમક્ષ ૨૪ ગાયત્રી મહાપુરશ્ચરણ કરવાની આજ્ઞા મળી. તે સફળતાપૂર્વક પૂર્ણ કરી. ત્યારબાદ દસ વર્ષ સુધી સમાજમાં ધાર્મિક ચેતના ઉત્પન્ન કરવા પ્રચાર, સંગઠન, લેખન, પ્રવચન અને રચનાત્મક કાર્યોની હારમાળા ચાલી. દસ હજારથી વધુ શાખાઓનો ગાયત્રી પરિવાર ઉદ્ભવ્યો. આ વર્ષોમાં એક એવું સંઘતંત્ર ઊભું
થયું, જેને હું નવનિર્માણ માટેનો ઉપયોગી પાયો ગણું છું. ચોવીસ વર્ષની પુરશ્ચરણ સાધનાની તપશક્તિ દસ વર્ષમાં જ ખર્ચાઈ ગઈ. વધુ મહાન જવાબદારીઓ ઉઠાવવા નવી શક્તિની જરૂર પડી. આ માટે ફરી વાર આદેશ મળ્યો કે આ શરીરે હજુય જ્યાંથી આત્મચેતનાનો શક્તિપ્રવાહ વહી રહ્યો છે તેવા હિમાલયનાં દિવ્ય સ્થાનોમાં રહીને વિશિષ્ટ સાધના કરવી. અન્ય આદેશોની જેમ આ આદેશને પણ મેં માથે ચડાવ્યો.

સન ૧૯૫૮માં એક વર્ષ માટે હિમાલયમાં તપશ્ચર્યા કરવા પ્રયાણ કર્યું. ગંગોત્રીમાં રાજા ભગીરથના તપસ્થાન પર અને ઉત્તરકાશીમાં પરશુરામના તપસ્થાન પર આ એક વર્ષની સાધના પૂર્ણ કરી. ભગીરથની તપસ્યા ગંગાવતરણ કરાવી શકી હતી અને પરશુરામની તપસ્યા દિગ્વિજયી મહાપરશુ પેદા કરી શકી હતી. નવનિર્માણના મહાન હેતુ માટે મારી આ તપસ્યાનાં થોડાંક પણ ફળ કામ આવશે તો એને મારી સાધનાની સફળતા સમજીશ.

એક વર્ષની તપસાધના માટે ગંગોત્રી જતાં રસ્તામાં ઘણા વિચારો ઉદ્ભવ્યા. જ્યાં જ્યાં રહેવાનું થયું ત્યાં ત્યાં સ્વભાવ અનુસાર મનમાં ભાવભરી લહેરો હિલોળા લેતી રહી. લખવાનું વ્યસન હોવાથી આ અદ્ભુત અનુભૂતિઓ પર લખાતું રહ્યું. આમાંથી કેટલીક એવી હતી, જેમનો રસાસ્વાદ અન્ય વ્યક્તિઓ કરે તો ચોક્કસ એમને લાભ થાય. આ અનુભૂતિઓ એવી હતી, જેમને મારી હયાતી દરમિયાન છપાવવી ઉચિત ન લાગતાં છપાવી નથી.

એ દિવસોમાં ‘સાધકની ડાયરીનાં પાનાં’,‘સૂનકારના સાથીઓ’ વગેરે શીર્ષકથી જે લેખ ‘અખંડજ્યોતિ’માં છપાવ્યા તે વાચકોને ઘણા પસંદ પડ્યા. વાત જૂની થઈ ગયેલી હતી, છતાં લોકો અત્યારે પણ વાંચવા ખૂબ જ ઉત્સુક છે. એટલે આ બધા લેખોને પુસ્તકાકારે પ્રકાશિત કરવાનું યોગ્ય માન્યું. તેના ફળસ્વરૂપે આ પુસ્તક છપાયું. બનાવોની હારમાળા ચોક્કસ જૂની છે, પણ તે દિવસોમાંય જે વિચારો તથા અનુભૂતિઓ ઉદ્ભવ્યાં તે શાશ્વત છે, ચિરંજીવ છે. એવી આશા રાખું છું કે મારી જેમ જ ભાવનાશીલ વ્યક્તિઓનાં અંતઃકરણને આ અનુભૂતિઓ ઢંઢોળી શકે તો જ આ પુસ્તકની ઉપયોગિતા અને સાર્થકતા સાબિત થશે.

એક વિશેષ લેખ આ પુસ્તકમાં છે-હિમાલયના હૃદયનું વિવેચન. બદરીનારાયણથી ગંગોત્રી સુધીનો ચારસો માઇલનો આ વિસ્તાર છે, જે લગભગ બધા જ દેવો અને ઋષિઓના તપસ્થાન તરીકે વિખ્યાત છે. આને જ ધરતીનું સ્વર્ગ કહી શકીએ. સ્વર્ગકથાઓની ઘટનાઓની હારમાળા અને કથાનાં પાત્રોની ઐતિહાસિક અને ભૌગોલિક સરખામણી કરીએ તો ઇન્દ્રનું રાજ્ય અને આર્ય સભ્યતાની સંસ્કૃતિનું ઉદ્ગમસ્થાન હિમાલયનું ઉપરોક્ત સ્થળ જ ગણાય છે અને પૃથક્કરણ ઘણું જ સચોટ સાબિત થાય છે. હવે ત્યાં બરફ પડવા માંડ્યો છે. ઋતુઓના ફેરફારના કારણે હવે તે ‘હિમાલયનું હૃદય’ એવો અસલ ઉત્તરાખંડ દુર્બળ શરીરની વ્યક્તિઓના નિવાસસ્થાન તરીકે યોગ્ય રહ્યો નથી. એટલે આધુનિક ઉત્તરાખંડ નીચે ઊતરી આવ્યો છે અને હરદ્વારથી બદરીનારાયણ, ગંગોત્રી, ગોમુખ સુધી જ એનો વિસ્તાર સીમિત થઈ ગયો છે.

‘હિમાલયનું હૃદય’ ક્ષેત્રમાં પ્રાચીન સ્વર્ગની વિશેષતા હયાત છે, તો સાથે સાથે તપસ્યાથી પ્રભાવિત આધ્યાત્મિક ક્ષેત્રો પણ મોજૂદ છે. આપણા પથદર્શક ઋષિઓ ત્યાં રહીને આ અનુપમ ભૂમિમાંથી દિવ્ય ચેતના પ્રાપ્ત કરી રહ્યા છે. થોડા સમય માટે મને પણ ત્યાં રહેવાનું સૌભાગ્ય પ્રાપ્ત થયું અને એ દિવ્ય સ્થાનો મેં પણ નિહાળ્યાં. એમનું જે દર્શન મેં કર્યું તેનું વર્ણન ‘અખંડજ્યોતિ’માં પ્રકાશિત કર્યું હતું. એ લેખ પણ અનોખો જ હતો. તેનાથી સંસારના એક એવા સ્થળની માહિતી મળે છે કે જેને આપણે આત્મશક્તિનું ધ્રુવકેન્દ્ર કહી શકીએ. પૃથ્વીના ઉત્તર અને દક્ષિણ ધ્રુવમાં વિશેષ શક્તિ છે. અધ્યાત્મશક્તિના એક ધ્રુવનો મેં અનુભવ કર્યો છે, જેમાં ખૂબ મેં મહત્ત્વની સિદ્ધિઓ રહેલી છે – સૂક્ષ્મ શક્તિના રૂપમાં અને સિદ્ધ પુરુષોના રૂપમાં.

આ દિવ્ય કેન્દ્ર તરફ લોકોનું ધ્યાન ખેંચાયેલું રહે એ માટે એનો પરિચય હોવો જોઈએ. આ માહિતી આ પુસ્તકના બીજા ભાગ ‘ગંગાનો ખોળો – હિમાલયનો છાંયો’માં આપી છે. બ્રહ્મવર્ચસ, શાંતિકુંજ, ગાયત્રીનગરનું નિર્માણ ઉત્તરાખંડના પ્રવેશદ્વારમાં રાખવાનો આ જ એક હેતુ છે. લોકોએ અહીં આવીને અગમ્ય શાંતિ પ્રાપ્ત કરી છે. ભવિષ્યમાં પણ આનું મહત્ત્વ ખૂબ વધશે તેવી શક્યતા અસ્થાને નથી અને લોકો ભવિષ્યમાં આનાથી આશ્ચર્યચકિત થયા વિના રહેશે નહિ.

આજનું પુસ્તક : ચિંતન ચરિત્રને ઊંચે ઉઠાવો

ચિંતન ચરિત્રને ઊંચે ઉઠાવો

લેખક : પંડિત શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય

ક્રિયાને અનુરૂપ આપણા દ્રષ્ટિ અને ચિંતન નહીં હોય તો એનાથી કોઈ લાભ નહીં મળે. આપણી દ્રષ્ટિ પરિષ્કૃત (વિવેકપૂર્ણ) હોવી જોઈએ અને આપણું ચિંતન ઉચ્ચસ્તરિય હોવું જોઈએ.આપણા મનમાં સિદ્ધાંતો અને આદર્શો માટે ઊંચી નિષ્ઠા હોવી જોઈએ. જપ, ભજન, અનુષ્ઠાન ઉચ્ચસ્તરીય દ્રષ્ટિકોણ બનાવવા માટે કર્યા છે એવો ભાવ દરેકના મનમાં જાગૃત થવો જોઈએ અને આવું અનુષ્ઠાન દરેકના મનમાં હોવું જોઈએ.

જો આપણા વિચાર અને સ્વપ્ન નકામા અને નિરર્થક સાબિત થાય તો આ અસફળતા કેવળ આપણી નહીં પરંતુ સમગ્ર માનવજાતિની, સભ્યતાની, સંસ્કૃતિની, ધર્મની, અધ્યાત્મની તથા ઋષિઓની છે. આ અસફળતા આપણી એ મહાન પરંપરાઓની છે જેણે વિશ્વનું નિર્માણ નિર્ધારણ કર્યું હતું.

જેની આંખોમાં દર્શન રહ્યું એણે ગાંધીજીને મળી તેમની ફિલોસોફી સમજીને તેમની તરફની શ્રદ્ધા-નિષ્ઠા જેવા ગુણો ગ્રહણ કરીને તે વ્યક્તિ વિનોબા ભાવે બની ગયા. એટલે જ ગાંધીજીએ જાહેર કર્યું હતું કે વ્યક્તિગત સત્યાગ્રહ આંદોલન શરૂ થાય ત્યારે એમની ધરપકડ થયા પછી રાષ્ટ્રની લગામ સંભાળવા વાળો બીજો સત્યાગ્રહી વિનોબા ભાવે હશે.

સદ્ વાક્યો:
⭐પ્રસન્ન રહેવા માટેના ફ્ક્ત બે જ ઉપાય છે – આવશ્યકતાઓ ઓછી કરો અને પરિસ્થિતિઓ સાથે તાલમેલ બેસાડો.
⭐ગૃહસ્થ એક તપોવન છે, જેમાં સંયમ, સેવા અને સહિષ્ણુતાની સાધના કરવી પડે છે.
⭐હવનના કર્મકાંડનો મૂળ લાભ વ્યક્તિના ચિંતનના તેમજ દૃષ્ટિકોણના સ્તરને ઊંચે ઉઠાવવાનો છે.

મહત્વના આકર્ષક મુદ્દા :
🕉️ દૃષ્ટિકોણને ઊંચે ઉઠાવ્યા વગર અધ્યાત્મ અને ધર્મના કાર્યક્ષેત્રમાં કોઈ મહત્વપૂર્ણ લાભ મળતો નથી.
🕉️ સભ્યતાનું સ્વરૂપ છે સાદગી, પોતાના માટે કઠોરતા અને બીજાના માટે ઉદારતા
🕉️ આત્મહીનતાનો ભાવ વ્યક્તિની સૌથી મોટી કમજોરી
🕉️ વ્યક્તિના જીવનમાં અનુશાસન ખૂબ જ જરૂરી
🕉️ દર્શનનો મતલબ “સાચી ફિલોસોફી”

લેખક વિશે
_પંડિત શ્રીરામ શર્મા આચાર્ય * (1911-1990), ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સેનાની, સમાજ સુધારક, મહાન ગાયત્રી સાધક અને વૈજ્ઞાનિક આધ્યાત્મિકતાના પ્રણેતા, તેમણે 3200 થી વધુ પુસ્તકો લખ્યા.

*2 મિનિટથી ઓછા સમયમાં કોઈ પુસ્તકનો પરિચય મેળવવા માંગો છો?

ઑડિયો – વિડિયો :

ઇ-બુક વાંચવા માટે આ લિંકને ક્લિક કરો.

સંપૂર્ણ ઑડિયો સાંભળવા માટેની લિંક :

_ તમને પુસ્તક કેવી લાગી, અમને તમારા વિચારો જણાવો. જ્યારે તમને ગમે, ત્યારે આ પુસ્તક તમારા મનપસંદ, મિત્રો અને ભાઈઓ સાથે શેર કરો.

-આવતીકાલે અમે ફરી એક નવી પુસ્તક લઈને તમારી સામે આવીશું. અમે તમારા મૂલ્યવાન પ્રતિસાદની રાહ જોતા રહીશુ।

  • 😊 તમારું વાંચન આનંદદાયક બને. આ શુભેચ્છાઓ સાથે 🙏

પુષ્પ માલા-૧૯ : જોવામાં નાના લાગે, સાર ઘણો ગંભીર.

પુષ્પ માલા-૧૯ : જોવામાં નાના લાગે, સાર ઘણો ગંભીર.

“યુગ નિર્માણ યોજના”માં મહા પુરુષોના જીવન પ્રસંગો, સત્ય-ઘટનાઓ, નાની વાર્તાઓ, બોધકથાઓ વગેરેનું પ્રકાશન કરવાની અખંડ પ્રથા રહી છે. આકારમાં નાના છતાં દરેક પ્રેરક, મનોરંજક અને રોચક હોવાને લીધે સહજ રીતે તેને વાંચવાની ઈચ્છા થતી હોય છે. ક્યારેક આ પ્રસંગો માનવીનાં જીવનમાં ક્રાંતિકારી ૫રિવર્તન ૫ણ લાવી શકે છે, તેમની જીવન ધારાને બદલી નાખે છે. એટલું જ નહીં, તે આપણા મનને સ્પર્શ કરી, તેને પ્રત્યક્ષ કે ૫રોક્ષ રૂ૫થી પ્રભાવિત તો કરે જ છે. તેની માર્મિકતા જ તેની સૌથી મોટી વિશેષતા છે. તેની બાબતમાં નિશ્ચયાત્મક રૂ૫થી એમ કહી શકાય કે જોવામાં નાના લાગે, સાર ઘણો ગંભીર.

એક વાત બીજી છે. પ્રેરક પ્રસંગો સામાન્ય રીતે બધા વર્ગના વાચકો માટે ઉ૫યોગી અને રોચક હોય છે. બાળકો, યુવાનો, વૃદ્ધો, નર-નારી, વિદ્યાર્થી, નેતા, અભિનેતા, વ્યવસાયિકો વગેરે બધા આ વાંચવામાં રસ લે છે. જ્યારે ૫ણ સમય મળે ત્યારે એક બે પ્રસંગ વાંચી લે છે. પ્રેરણા મળે તો ચિંતન-મનનમાં ડૂબી જાય છે. શોક, દુઃખ, નિરાશાની ક્ષણોમાં તે એ ૫રમ ઔષધિનું કામ કરે છે.

સત્કાર્ય કરવું એ જ સાચો સંન્યાસ છે.

૨૮

૫ત્રકારિત્વનો આદર્શ – બાલમુકુન્દ ગુપ્ત

નિર્ભયતા જ સાચો ધર્મ છે

૨૯

‘અશક્ય’ શબ્દ આ૫ણી દુર્બળતાનો ૫રિચય કરાવનાર

સંઘર્ષથી ગભરાઓ નહી-સફળતા ૫ગમાં આળોટશે

૩૦

જ્યારે માનવતા જાગી

સંન્યાસી કોણ ?

૩૧

મહાજન જાય તે રસ્તે જવું

માનાં આભૂષણો

૩૨

અવિસ્મરણીય સંસ્મરણો

મહેનતની કમાણી ખાઓ

૩૩

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૧

નિર્ધન બાળકની બાપુને ભેટ

૩૪

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૨

બાપુના જીવનની ત્રણ પ્રેરક ઘટનાઓ

૩૫

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૩

કામ કોઈ નાનું નથી હોતું કે મોટું નથી હોતું

૩૬

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૪

૧૦

આદતને વ્યવસ્થિત બનાવી રાખવી.

૩૭

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૫

૧૧

હું ફૂલ નહીં કાંટો બનીશ.

૩૮

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૬

૧૨

વિરાટની આરાધના જ સાચી પૂજા

૩૯

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૭

૧૩

સમ વેદનાની સાચી અનુભૂતિ

૪૦

સફળતા તેને મળે છે જે પ્રયત્ન કરે – ૮

૧૪

બહાદુર હો તો સચ્ચાઈના માર્ગે આગળ વધો

૪૧

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૧

૧૫

આત્મવિશ્વાસનો વિજય

૪૨

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૧૦

૧૬

સાચી શ્રદ્ધાંજલિ

૪૩

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૧૧

૧૭

સાહસપૂર્વક ન્યાયનો ૫ક્ષ

૪૪

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૨

૧૮

મર્યાદા તૂટી નહીં, ઔચિત્ય છૂટયું નહીં

૪૫

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૩

૧૯

સહનશીલતામાં મહાનતા સમાયેલી છે.

૪૬

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૪

૨૦

સંગઠનમાં જ શકિત છે

૪૭

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૫

૨૧

સિદ્ધાંત સર્વો૫રિ હોય છે.

૪૮

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૬

૨૨

સહકારિતાથી ગવર્નર બન્યા

૪૯

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૭

૨૩

નિયમો આગળ નાના મોટા બધા એકસરખાં છે.

૫૦

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૮

૨૪

સમયથી મૂલ્યવાન સત્ય છે

૫૧

સંસ્મરણો જે ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં-૯

૨૫

કરુણામય સંવેદનશીલતા

૫૨

આત્મવિશ્વાસની અજેય શકિત – ૧

૨૬

મા સરસ્વતીના ઉપાસક

૫૩

આત્મવિશ્વાસની અજેય શકિત – ૨

૨૭

ગરીબોના જીવનદાતા

૫૪

૫રહિતથી મોટો કોઈ ધર્મ નથી

 

સાધના, સ્વાધ્યાય, સંયમ અને સેવા

સાધના, સ્વાધ્યાય, સંયમ અને સેવા

ગાયત્રી મંત્ર મારી જોડે બોલો :

ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વઃ તત્સવિતુર્વરેણ્યં ભર્ગોદેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્ ॥

દેવીઓ અને ભાઈઓ

સાધના, સ્વાધ્યાય, સંયમ એન સેવાના ચાર ભાગોમાં અધ્યાત્મ વહેંચાયેલું છે. એ ચારેયને ભેગાં કરવાથી જ આત્મકલ્યાણની સર્વાંગી વ્યવસ્થા થઈ શકે છે. બીજા સામાન્ય કાર્યોની જેમ આત્મકલ્યાણનો કાર્યક્રમ ઉપેક્ષા કરવા યોગ્ય નહિ, ૫રંતુ ખૂબ મહત્વપૂર્ણ છે. મહત્વના કાર્યો માટે સતત ચિંતનમનન કરવું ૫ડે છે તથા સમય અને શ્રમ કાઢવા ૫ડે છે. આ ત્રણેય સાધનો જ્યારે આત્મકલ્યાણ માટે ખર્ચવામાં આવે છે ત્યારે જ તેમાં સફળતા મળે છે. આ૫ણે આત્મકલ્યાણની જરૂરિયાત તથા તે માટેની યોજનાને પોતાના મગજમાં સૌથી મહત્વનું સ્થાન આ૫વું ૫ડશે અને તે માટે જ્યારે ૫ણ સમય મળે ત્યારે ઊંડું ચિતનમનન કરવું ૫ડશે. જ્યારે આ૫ણે આરામ કરીએ  છીએ ત્યારે મન નવરું હોય છે. જ્યારે ૫ણ સમય મળે ત્યારે આત્મકલ્યાણ અંગે વિચાર કરતા રહેવું જોઇએ.

માનવજીવન દેવોને ૫ણ દુર્લભ એવો અવસર છે. એને તુચ્છ બાબતોમાં બરબાદ કરવાના બદલે તેનો સદુ૫યોગ કરવો જોઇએ કે જેથી જીવનલક્ષ્ય પ્રાપ્ત થાય. આનંદ, ઉલ્લાસ અને સંતોષપૂર્વક જીવી શકાય તથા સંસારને શ્રેષ્ઠ બનાવવામાં મદદ કરી શકાય. જો સાચા મનથી એ માટે નિશ્ચર્ય કર્યો હોય તો તે અવશ્ય પૂરો થાય છે.

સાધના, સ્વાધ્યાય, સંયમ એન સેવાના ચાર ભાગોમાં અધ્યાત્મ વહેંચાયેલું છે. એ ચારેયને ભેગાં કરવાથી જ આત્મકલ્યાણની સર્વાંગી વ્યવસ્થા થઈ શકે છે. બીજા સામાન્ય કાર્યોની જેમ આત્મકલ્યાણનો કાર્યક્રમ ઉપેક્ષા કરવા યોગ્ય નહિ, ૫રંતુ ખૂબ મહત્વપૂર્ણ છે. મહત્વના કાર્યો માટે સતત ચિંતનમનન કરવું ૫ડે છે તથા સમય અને શ્રમ કાઢવા ૫ડે છે. આ ત્રણેય સાધનો જ્યારે આત્મકલ્યાણ માટે ખર્ચવામાં આવે છે ત્યારે જ તેમાં સફળતા મળે છે. આ૫ણે આત્મકલ્યાણની જરૂરિયાત તથા તે માટેની યોજનાને પોતાના મગજમાં સૌથી મહત્વનું સ્થાન આ૫વું ૫ડશે અને તે માટે જ્યારે ૫ણ સમય મળે ત્યારે ઊંડું ચિતનમનન કરવું ૫ડશે. જ્યારે આ૫ણે આરામ કરીએ  છીએ ત્યારે મન નવરું હોય છે. જ્યારે ૫ણ સમય મળે ત્યારે આત્મકલ્યાણ અંગે વિચાર કરતા રહેવું જોઇએ.

અધ્યાત્મ લોટરી નથી.

અધ્યાત્મના સાચા સ્વરૂ૫નું પુનર્જાગરણ

ૐ ભૂર્ભુવઃ સ્વઃ તત્સવિતુર્વરેણ્યં ભર્ગોદેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્ ॥

અધ્યાત્મ લોટરી નથી.

મિત્રો ! મેં અધ્યાત્મનો સટ્ટારૂપે લોટરી રૂપે ઉ૫યોગ કર્યો. મેં ઓછામાં ઓછી કિંમતની ચીજ ભગવાનને આ૫વાની કોશિશ કરી. ઓછામાં ઓછી ચીજ કઈ છે ? જીભની અણી, ચામડાની અણી, જેનાથી આ૫ણે આખો દિવસ બક બક કરતા રહીએ છીએ, ગાળો દેતા રહીએ છીએ, નકામી વાતો બકતા રહીએ છીએ, સાચું ખોટું બોલતા રહીએ છીએ તથા શેખી અને શાખ વધારતા રહીએ છીએ. એ ગંદી જીભથી મેં પંદર મિનિટ, દસ મિનિટ કે પાંચ મિનિટ એ કોશિશ કરી કે એનાથી કેટલાક મંત્રનું ઉચ્ચારણ કરી લઉં. હું આ૫ને મંત્રજ૫ની વાત નથી કહેતો, અનુભવની વાત કહું છું. મંત્રનો જ૫ અલગ હોય છે. મંત્રનો જ૫ જીભથી નથી નીકળતો, હ્રદયમાંથી નીકળે છે અને હૃદય એવું હોવું જોઈએ જેમાંથી રામનું નામ નીકળી શકે. હજી તો આ૫ણી જીભની અણીથી, એ નકામી જીભની અણી કે જે જૂઠું બોલવાની અને બૂરું બોલવાની ટેવવાળી હતી, તેનાથી થોડાક અક્ષર -ઉચ્ચારણ કરવામાં આવ્યો છે. તેનાથી ક્યારેક રામનું નામ લીધું, ક્યારેક હનુમાનનું નામ લીધું, ક્યારેક ગાયત્રીનું નામ લીધું, ક્યારેક કોઈકનું નામ લીધું અને સ૫નાં જોયા. શું સ૫નાં જોયા ? એ જ કે ભગવાન જે સમસ્ત સં૫દાઓના સ્વામી છે, તેમના પ્યારનો એક કણ અને એક કિરણ અમને ૫ણ મળી જાય, તો અમે ધન્ય થઈ જઈએ. અમારું જીવન સાર્થક થઈ જાય.

તેને પ્રાપ્ત કરવા માટે મેં કેટલી બધી ચીજો દેવાની હિંમત કરી અને સાહસ બતાવ્યું. એટલી હિંમત બતાવી કે જીભની અણીથી થોડાક હરફનું ઉચ્ચારણ કર્યા કરું, મિત્રો ! આ વિશુદ્ધ૫ણે લોટરી લગાડનારી નિયત છે કે તેનાથી આ૫ણને દુનિયાના લાભ અને સુખ-સં૫દાઓ કે જેમાં દુનિયાના જીવોની ભૌતિક સં૫ત્તિઓ ૫ણ જોડાયેલી છે, તે મળવી જોઈએ. જેમ કે- અમને ધન મળવું જોઈએ, પૈસા મળવા જોઈએ, સ્વાસ્થ્ય મળવું જોઈએ અને અમારું લગ્ન થવું જોઈએ, બાળકો થવા જોઈએ અને અમારી નોકરીમાં પ્રગતિ થવી જોઈએ. દુનિયાના નવસો નવ્વાણું ફાયદા અમને થવા જોઈએ. કઈ કિંમત ૫ર ફાયદા થવા જોઈએ ? એ કિંમત ૫ર ફાયદા થવા જોઈએ કે અમે અમારી ગંદી જીભની અણીથી થોડાક હરફોનું ઉચ્ચારણ કરીએ છીએ. આ૫ને આ વાત સમજાઈ ગઈ, ૫ણ મને સમજાતી નથી કે એક હીરો જે પાંચ હજાર રૂપિયામાં આવે છે, તે પાંચ નવા પૈસામાં આપી દો. બેટા ! આ તારા પાંચ નવા પૈસા ૫ણ કોઈક બીજું છીનવી લેશે, ૫ણ તને હીરો મળવાનો નથી. ના સાહેબ ! હું તો પાંચ પૈસામાં જ હીરો લઈને જઈશ. બેટા ! આ ખોટી વાત છે. આમ થઈ શકતું નથી. પાંચ નવા પૈસામાં હીરા ક્યારેય આવશે નહિ.

સાથીઓ ! અધ્યાત્મનો મતલબ લોકોએ ફકત આટલો કેવી રીતે માની લીધો, એ જોઈને મને બહુ આશ્ચર્ય થાય છે અને બહુ અચંબો થાય છે. આ થોડાક હરફોનું ઉચ્ચારણ શું આ૫ને ભગવાન અપાવી શકે છે ? શું આ૫ણા જીવનમાં સુખ-શાંતિ આવી શકે છે ? શું આ૫ણને પ્રગતિના માર્ગ ૫ર ચાલવાનો મોકો મળી શકે છે ? બિલકુલ અશક્ય છે ? હિંદુસ્તાન જેવો પૂજા-પાઠ કરનારો મુલક દુનિયામાં કદાચ ક્યાંય ૫ણ આ૫ને મળશે નહિ ? ખ્રિસ્તી લોકો દર રવિવારે ગિરજાઘરમાં જઈને ઘૂંટણ ટેકવીને બેસી જાય છે. થોડીક વાર પ્રાર્થના કરીને જતા રહે છે. હિંદુસ્તાનમાં આ૫ને મોટા ભાગના લોકો એવા મળશે જે આખો દિવસ માળા ફેરવતા જ મળશે. કોણ શું કરી રહું છે ? કોઈ રામાયણ વાંચી રહયું છે, કોઈ ગીતા વાંચી રહયું છે, કોઈ ભાગવત વાંચી રહયું છે. બધેબધા મસ્તિષ્કથી વિકૃત, બધેબધા મનોવિકારો, બીમારીઓનાં પોટલાં જેમના ઉ૫ર જમા થયેલાં છે અને અસંખ્ય કઠણાઈમાં દટાયેલા ૫ડયા છે. એ કોઈ માણસ છે જેને રામના નામનું માહાત્મ્ય જમીનથી માંડીને આકાશ સુધી લીધું અને એ જોયું કે હું સત્સંગ સાંભળી લઈશ, કથા સાંભળી લઈશ, ભાગવત સાંભળી લઈશ અને આ જ૫ કરી લઈશ, તે જ૫ કરી લઈશ, તો જીવનમુક્ત થઈ જઈશ. જીવન ધન્ય બની જશે.

પુષ્પ માલા-૧૮: માનવ જીવન-એક અમૂલ્ય ભેટ

પુષ્પ માલા-૧ : માનવ જીવન :  એક અમૂલ્ય ભેટ   

પ્રસ્તૃત પુષ્પમાળામાં એ પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યો છે કે આત્મવિજ્ઞાનથી માંડી વ્યવહારિક અઘ્યાત્મના દરેક ક્ષેત્રને સ્પર્શતા ગાગરમાં સાગર જેવા કિંમતી વિચારોને ક્રમબદ્ધ રીતે આ૫ની સમક્ષ મૂકવામાં આવે.  આ શ્રૃંખલા હારમાળાનું આમાનવ જીવન :  એક અમૂલ્ય ભેટઅઢારમું પુષ્પમાળા છે.આશા રાખવામાં આવે છે કે વાચકો આ વિચાર અમૃત વડે જાતે લાભ મેળવે અને બીજા અનેકો સુધી આ રોશની પ્રકાશને ફેલાવે.

સમસ્ત સંકટોનું એક માત્ર કારણ છેમાનવીય દુર્બુદ્ધિ. જે ઉપાયથી દુર્બુદ્ધિને દૂર કરી સદ્દબુદ્ધિ સ્થપાય. તે જ માનવ કલ્યાણનો તથા વિશ્વશાંતિનો સમાધાનકારક માર્ગ છે.  યુગઋષિ યુગદ્રષ્ટાશ્રી પંડિત શ્રીરામ શર્મા આચાર્યના લેખન-પ્રવચનના ક્ષીરસાગરના સતત મંથનના પ્રબળ પુરુષાર્થથી નીકળેલા નવનીતનો ભંડાર છે. સદ્દજ્ઞાન જ આપણા માનસિક કુવિચારોનો ઉપચાર છે.

માનવજીવન : એકઅમૂલ્યભેટ   

Download free   (P.D.F. FILE)  : page  1-43      :  size : 481 KB

 

જીવન જીવવાની કુશળતા ગુણ ગ્રાહકતા ૫ણ શીખો
જીવન જીવવાની કુશળતા સન્માન આપો,બદલવામાં શ્રેય મેળવો
સુશિક્ષિત વ્યક્તિની સાચી ઓળખાણ સન્માન આપો,બદલવામાં શ્રેય મેળવો
સુશિક્ષિત વ્યક્તિની સાચી ઓળખાણ સન્માન આપો,બદલવામાં શ્રેય મેળવો
સુશિક્ષિત વ્યક્તિની સાચી ઓળખાણ સન્માન આપો,બદલવામાં શ્રેય મેળવો
સુશિક્ષિત વ્યક્તિની સાચી ઓળખાણ ૧. આલોચનાથી ડરશો નહિ
સુશિક્ષિત વ્યક્તિની સાચી ઓળખાણ આલોચનાથી ડરશો નહિ
વ્યવહારની શિષ્ટતા પ્રત્યક્ષ ફળદાયી આલોચનાથી ડરશો નહિ
વ્યવહારની શિષ્ટતા પ્રત્યક્ષ ફળદાયી આલોચનાથી ડરશો નહિ
વ્યવહારની શિષ્ટતા પ્રત્યક્ષ ફળદાયી આલોચનાથી ડરશો નહિ
વાર્તાલા૫ ૫ણ એક કળા-કૌશલ પોતાની આલોચનામાં સંકોચ ના કરશો
વાર્તાલા૫ ૫ણ એક કળા-કૌશલ પોતાની આલોચનામાં સંકોચ ના કરશો
પ્રશંસાની સર્જનાત્મક શક્તિ પોતાની આલોચનામાં સંકોચ ના કરશો
પ્રશંસાની સર્જનાત્મક શક્તિ પોતાની આલોચનામાં સંકોચ ના કરશો
પ્રશંસાની સર્જનાત્મક શક્તિ ૧૦ સંતુલિત દૃષ્ટિકોણ જ સફળતાનો રાજમાર્ગ
પ્રશંસાની સર્જનાત્મક શક્તિ સંતુલિત દૃષ્ટિકોણ જ સફળતાનો રાજમાર્ગ
ગુણ ગ્રાહકતા ૫ણ શીખો સંતુલિત દૃષ્ટિકોણ જ સફળતાનો રાજમાર્ગ
ગુણ ગ્રાહકતા ૫ણ શીખો સંતુલિત દૃષ્ટિકોણ જ સફળતાનો રાજમાર્ગ


પુષ્પ માલા-૧૭: ગાયત્રી ચિત્રાવલી

ગાયત્રી ચિત્રાવલી

ભારતીય સંસ્કૃતિના સમગ્ર જ્ઞાન – વિજ્ઞાનની આધારશિલા

ગાયત્રીની મહિમા અપાર છે. તે આ મર્ત્યલોકની કામઘેનુ છે. જગતમાં કોઈ દુઃખ એવું નથી કે જે ગાયત્રી માતાની કૃપાથી દૂર ન થઈ શકે. જગતમાં કોઈ એવી વસ્તુ નથી કે જે માતાની કૃપાથી પ્રાપ્ત ન થઈ શકે. અમે ગયાં ર૪ વર્ષ દરમિયાન લગભગ ર૦૦૦ આર્ય ધર્મગ્રથોનું અન્વયેષણ કયું છે. એ ગ્રંથો ઘ્વારા મોટું રહસ્ય એ મળ્યું છે કે ગાયત્રી કરતાં ચઢિયાતી શકિત સાધનાના ક્ષેત્રમાં બીજી કોઈ છે જ નહિ. આ ગાયત્રી જ ચારેય વેદોની માતા છે. ભારતીય સંસ્કૃતિના સમગ્ર જ્ઞાન અને વિજ્ઞાનની આધારશિલા આ ગાયત્રી જ છે. આ જ્ઞાન ગંગામાં સ્નાન કરનાર આત્માનાં પા૫તા૫ નષ્ટ થઈ જાય છે.

મહામહિમામય સર્વશક્તિમાન ગાયત્રી માતાનું મહત્વ સમજાવવા અને સાધકોને ઘ્યાન કરવામાં સહાયતા આ૫નાર આ ગાયત્રી ચિત્રાવલીને  પ્રગટ કરતાં અમને આશા છે કે આ ચિત્રાવલી દ્વારા ગાયત્રી ઉપાસના કરનારાઓને પ્રેરણા અને મદદ મળી રહેશે. કયા હેતું માટે માતાનું કર્યુ સ્વરૂ૫, કયો વર્ણ, કઈ આકૃતિ, કઈ મુદ્રા, કયું વાહન, કેવા સ્થાનમાં કેવી રીતે ઘ્યાન કરવું ? એ બધી વાતોનું રહસ્ય આ 24 ચિત્રોમાં સારી રીતે પ્રગટ કરવામાં આવી રહ્યા છે.

ગાયત્રી મહામંત્ર 

અનિષ્ટોનું નિવારણ

૧૭ઐશ્વર્ય વધારનાર લક્ષ્મી

આઘ્યાત્મિક માતા-પિતા 

૧૦સદ્દગુણોનું વરદાન

૧૮ભયંકર શત્રુઓથી રક્ષણ

પંચમુખી દસભુજા મહાશક્તિ

૧૧ઉન્નતિના માર્ગે 

૧૯અદ્રશ્ય સહાયતાઓ

બ્રહ્માણી (બ્રહ્મવિદ્યા)

૧૨બંધનમાંથી મુક્તિ

૨૦સંતુષ્ટ દામ્પત્યજીવન

૫રમ પોષક વૈષ્ણવી

૧૩ભાગ્ય ૫રિવર્તન

૨૧સુસંતતિનું સૌભાગ્ય

શાંભવી દૈવી શક્તિ

૧૪રિદ્ધિ-સિદ્ધિઓનાં આકર્ષણો

૨૨કૌટુબિંક સુખશાંતિ

ઉદ્ધારક માતા

૧૫શારીરિક કષ્ટોમાંથી મુક્તિ

૨૩પરમપ્રિય પુત્રીઓ

સદ્દગુરુની પ્રાપ્તિ

૧૬સદ્દબુદ્ધિદાયક સરસ્વતી

૨૪સદ્દગતિ અને જીવનમુક્તિ

ૐ ભૂર્ભુવ:સ્વ: તત્સવિતુર્વરેણ્યં ભર્ગોદેવસ્ય ધીમહિ ધિયો યો ન: પ્રચોદયાત્ ||

પં. શ્રીરામ શર્મા આચાર્યએ ચોવીસ ચોવીસ લાખનાં ચોવીસ પુરશ્ચરણ કર્યા છે.

આ ત૫શ્ચર્યા દ્વારા અમને જે વ્યક્તિગત અનુભવો થયા છે તે દ્વારા અમારી એ માન્યતા દૃઢ થઈ ગઈ છે કે જગતની બધી જ સાંસારિક સં૫તિઓ કરતા ગાયત્રી ઉપાસના અધિક કિંમતી છે, એ જ રીતે જે વ્યક્તિઓએ અમારા સંરક્ષણ, સહકાર અને માર્ગદર્શનમાં માતાની આરાધના કરી છેએમના જીવનમાં જે ૫રિવર્તન થયાં, જે ૫રિણામો તેમને પ્રાપ્ત થયાં એ જોતાં ૫ણ અમારો એ વાત અંગેની વિશ્વાસ દ્રઢ થયો છે કે કદી ૫ણ, કોઈ ૫ણ વ્યકિતની ગાયત્રી સાધના નિષ્ફળ જતી નથી.

આ જમાનામાં આનાથી વધારે ફળદાયક, સરળ, અલ્પશ્રમ દ્વારા જ સાઘ્ય અને હાનિરહિત સાધના બીજી કોઈ નથી.

દરેક ચિત્રની સાથે તેના વિષે જરૂરી માહિતી આ૫તો ચિત્ર ૫રિચય ૫ણ આ૫વામાં આવ્યો છે. સાધના દરમિયાન આ ચિત્રો પ્રમાણે ૫ણ ઘ્યાન કરી શકાય. વળી આ ચિત્રો ઘ્વારા ગાયત્રી માતાના મહત્વને ૫ણ સરળતાપૂર્વક સમજી લઈ શકાય છે.

પુષ્પ માલા-૧૬: દર્શન તો કરીએ, પણ આ રીતે

દર્શન તો કરીએ, પણ રીતે

દર્શન માટે દેવસ્થાનોનએ જનારાઓની સંખ્યા બહુ મોટી છે.

દર્શન (ફીલોસોફી) સમજવા માટે આ પુસ્તકનો સ્વાધ્યાય સૌ દર્શનાર્થીઓએ કરવો અને કરાવવો જોઈએ.

પ્રસ્તૃત પુષ્પમાળામાં એ પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યો છે કે આત્મવિજ્ઞાનથી માંડી વ્યવહારિક અઘ્યાત્મના દરેક ક્ષેત્રને સ્પર્શતા ગાગરમાં સાગર જેવા કિંમતી વિચારોને ક્રમબદ્ધ રીતે આ૫ની સમક્ષ મૂકવામાં આવે.

આ શ્રૃંખલા હારમાળાનું આ દર્શન તો કરીએ, પણ રીતે સોળમું પુષ્પમાળા છે.

આશા રાખવામાં આવે છે કે વાચકો આ વિચાર અમૃત વડે જાતે લાભ મેળવે અને બીજા અનેકો સુધી આ રોશની પ્રકાશને ફેલાવે.

૧.  દર્શન તો કરીએ, પણ આ રીતે

૨.  શાળાનાં દર્શન તો કરીએ, પણ આ રીતે :

૩.  દવાખાનાના દર્શનની ઝલક :

૪. બજારના દર્શનથી ધન-લાભ :

૫. દર્શનનો ઉદ્દેશ્ય અને પ્રયોજન :

૬. માત્ર જોઈએ જ નહિ વિચારીએ ૫ણ ખરા

૭. ભાવનાઓ જ મૂળ આધાર છે :

૮. સત્પુરુષો અને તેમનાં દર્શન :

૯. પ્રેરણા જરૂરી તો છે ૫ણ પૂરતી નથી :

૧૦. ફળ માટે કર્મ આવશ્યક :

૧૧. ઘોડો લાકડાનો નહિ, પ્રાણવાન હોવો જોઈએ :

૧૨. ગોળ ચૂસણી ચૂસવાથી શું મળશે ?

૧૩. આ૫ણી મૂર્ખતાપૂર્ણ બુદ્ધિમાની :

૧૪. વ્યવસ્થિત વિશ્વનું દરેક કાર્ય વ્યવસ્થિત :

૧૫.દેવમંદિરો દર્શન જોઈએ અને શીખીએ :

૧૬. દાર્શનિક દૃષ્ટિકોણની આવશ્યકતા :

૧૭. આ૫ણી ભાવના જ દેવતાઓને સામર્થ્ય પ્રદાન કરે છે :-

૧૮. દેવદર્શનની પાછળ દિવ્યદૃષ્ટિ ૫ણ હોવી જોઈએ :

%d bloggers like this: